ကျွန်တော်တို့ မကြာခဏ တွေ့ရတတ်တဲ့ ချစ်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ရင် ရောဂါတစ်မျိုးလို လုပ်သင့်တယ်ဆိုတဲ့ခံစားချက်ရှိတတ်ပါတယ်။ တစ်ဖက်ကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် လက်မလွတ်ရဟန်ပြုတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေပါတယ်။ ချစ်ခြင်းဟာ တစ်ဖက်အပိုင်မဟုတ်ပဲ နှစ်ဦးရဲ့ သဘောတူညီမှုနဲ့ ဆက်ဆံမှုဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လက်လွတ်ခြင်းဟာ ချစ်သူနဲ့ သားမွေးရိပ်သာတစ်ခုအနေနဲ့ အသက်နဲ့အတူ ရှင်သန်စေခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် တစ်ဖက်က ထွက်ခွာဖို့စဉ်းစားနေခဲ့ရင်၊ တစ်ဖက်ကလည်း နောင်တလော အသိပေးခြင်းနှင့် လက်လွတ်ခြင်းဖြင့် ချစ်ခြင်းကို ပြသနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် ခံစားချက်အရလည်း ဒီလို လက်လွတ်ခြင်းက အချစ်ကို ပြင်းအားပြပြီး လူနှစ်ဦးရဲ့စိတ်ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာတတ်သည်ကို တွေ့ရပါသည်။ အထူးသဖြင့် ချစ်သူတစ်ဦးကို ပိုင်ဆိုင်မခံရတဲ့အခါ လက်လွတ်မယ်ဆိုရင် ပိုမိုကျေးဇူးတင်စရာအရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ ကျိုးကြောင်းဆက်သွယ်မှုနဲ့ ပိုမိုတိုးတက်မှုတွေ ဖြစ်ဖို့ အလားအလာပေးပါတယ်။ ထိုကဲ့သို့ လက်လွတ်ခြင်းသည် လူ့သဘာဝနှင့် လူမှုရေးအကျိုးသက်ရောက်မှုအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ချစ်ခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ အချစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လက်လွတ်ပေးခြင်းက သခင်ပြုမှုမဟုတ်ဘဲ ချစ်ခြင်း၏ အခြေခံအရာ ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။