@Alone🧸: "လက်လွတ်ခြင်း"
ကမချစ်တော့ခြင်းမဟုတ်ဘူး။
လက်လွှတ်ပေးလိုက်နိုင်ခြင်းက
တစ်ခါတရံမှာ
ကိုယ့်ရဲ့အချစ်ကို
ထိထိရောက်ရောက် သက်သေပြခြင်းပါပဲ။
ငါသူ့ကိုချစ်တယ်။
သူဟာ ငါ့လက်ထဲမှာ၊ငါ့အပိုင်ပဲဖြစ်နေရမယ်
ငါ့အနားနားမှာပဲရှိနေရမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့
တစ်ဖက်လူကို၊ကိုယ့်ရဲ့တစ်ဘက်တည်းသော
ချစ်စိတ်၊အတ္တစိတ်နဲ့
လက်မလွတ်နိုင်ဘဲကပ်တွယ်နေခြင်းဟာ
တစ်ဘက်လူရဲ့စိတ်လဲညစ်ထေးရသလို
ကျိုးနွံနေရတဲ့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလဲ
ပင်ပန်းရပါတယ်။
တကယ်ချစ်ရင်လက်လွတ်ခြင်းနဲ့ချစ်ပြလိုက်ဖို့ကိုရွေးချယ်ပါ။
တစ်ဖက်ကထွက်ခွာဖို့ဟန်ပြင်နေရင်
တစ်ဖက်ကလဲအလိုက်တသိနေခဲ့ပေးရမယ်။
ဒါဟာလူ့ကျင့်ဝတ်ပဲ။
ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါတလေ လူနာမကျေဖြစ်စရာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်တွေကို သင်္ကေတပုံစံနဲ့ အနက်ရောင်အဖြူကြားဆင်ခြင်ပါသည်။ တစ်ဖက်ချစ်ခြင်းသည် မရသော အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ လက်လွတ်ပေးခြင်းက သဘောကျတဲ့ ချစ်ခြင်း ပုံစံတစ်ရပ်အနေဖြင့် ရောက်ရှိပါတယ်။ တစ်ဖက်ရဲ့စိတ်ပျက်လက်လွတ်ခြင်းသည် အနာဂတ်မှာ အမြဲတမ်းတည်တံ့နေသော ချစ်ခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သည်။ တင်းမာနေလျက် အတင်းဆွဲဟန်မနေပါနဲ့၊ ချစ်တဲ့သူ့အတွက် လိုအပ်ချက်များ၊ တောင်းဆိုရာများကို နားလည်ဖြေရှင်းပေးခြင်းအထိ စိတ်ဝင်စားပါ။ တစ်ဖက်က ရပ်တန့်ချိန်မှာ ရည်မှန်းချက်များ နှင့် အတွေးအခေါ်များကို ကိုယ်တိုင်နားလည်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ချစ်ခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ပိုင်ဆိုင်မှုမဟုတ်ပဲ၊ သံယောဇဉ် ရှိခြင်းနှင့် လေးစားမှုတွဲဖက်နေတဲ့ အရာမျိုးဖြစ်သောကြောင့် လက်လွတ်ခြင်းသည် ရိုးသားခြင်းနှင့် တရားဝင်မှုကို ပြသခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ လူ့ကျင့်ဝတ်တရားဖြစ်ပြီး စုံစမ်းချက် ရှင်းလင်းမှု၊ စိတ်ဖြစ်စေမှုနဲ့ အတူ နားလည်မှုရှိဖို့ လိုစရာပါ။ ချစ်ခြင်းမှာ အမြဲတမ်း ပိုင်ဆိုင်မှုမဟုတ်ပဲ မတူညီသည့် အနေအထားတစ်ခုဖြစ်တာကို လက်ခံခြင်းဟာ ပြောဆိုသင့်ပုံတစ်ခုပါ။