อาถรรพ์บ้านห้ามถ่าย📷
“ของต้องสาปที่ไม่ควรเห็นด้วยตาโดยเด็ดขาด และผู้ใดที่ได้เห็นก็จะไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป“ #อาถรรพ์บ้านห้ามถ่าย
ประพันธ์: จุน ยางิ
แปล: กิ่งดาว ไตรยสุนันท์
สำนักพิมพ์: Lumi publishing
..รีวิว..
กองถ่ายทำละครแนว mockumentary ได้ยกกองกันไปถ่ายทำยังบ้านชิราโดะ ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำตามพล็อตเรื่องของ ‘โคงูเมะ โยชิ โอะ’ ผู้รับหน้าที่เขียนบท🧐
เมื่อไปถึงสถานที่ ‘อานัน’ ที่เป็นหนึ่งในทีมกองละครก็พูดถึงตำนาน ‘บ้านตาปีศาจ’ ขึ้นมา และไม่น่าเชื่อว่าบ้านชิราโดะที่เป็นสถานที่ถ่ายทำกลับมีกลิ่นอายคล้ายกับตำนานที่กำลังพูดถึง🤨
ตำนานที่กล่าวขานหรือความลับของบ้านหลังนี้กันแน่ ที่จะปลุกความกลัวในตัวคุณ ก็ขอเชิญคุณ ๆ ไปร่วมกันพิสูจน์เรื่องลี้ลับนี้กับผู้กำกับ ‘ซูงิตะ ยูกิ’ กันต่อได้ในเล่ม😖
**********
เห็นเปิดพรีปุ๊บหักมุมเฉยก็จัดปั๊บ เพราะอยากอ่านนิยายแนวล่าท้าผีอะไรประมาณนี้ และเห็นหน้าปกน้องคนนี้ทำให้พี่ใจคอไม่ดี คิดว่าความลึกลับของบ้านหลังนี้ต้องมีอะไรปลุกความกลัวในตัวพี่แน่ ๆ😰
ช่วงแรกก็ออกจะตื่นเต้นไปกับการพบอะไรที่คล้ายกับตำนานบ้านตาปีศาจ และมาสู่จุดท ี่ ‘โคตะ’ ลูกชายของผู้เขียนบทหายตัวไปอย่างเป็นปริศนายิ่งพาให้น่าติดตาม🤨
แต่หลังจากนั้นการตามหาโคตะที่ผสมผสานกับตำนานบ้านตาปีศาจก็ไม่เพิ่มการคลุมโปงด้วยผ้าห่มสามชั้นสักที ทำให้ความกลัวของพี่พุ่งไปอยู่ที่น้องหน้าปกมากกว่าเนื้อหา😖
เอาเป็นว่าส่วนตัวเรื่องนี้อ่านเรื่อย ๆ ไม่ค่อยหยองแบบผีเท่าที่คาดคิดไว้ และสำหรับช่วงท้ายเล่มการสืบหาตัวโคตะผนวกกับเรื่องลี้ลับต่าง ๆ ก็เฉลยออกมาโดยมีหลักทางวิทยาศาสตร์ปนกับความเชื่อ คำสาปที่สืบทอดกันมาแบบหักมุมเล็กน้อย และแอบเสียดาย hint อย่างหนึ่งที่วางไว้ให้คนอ่านสงสัยเหมือนถูกกลืนไป🫣
สุดท้ายคุณจะได้รู้เหตุผลแบบรวบรัดว่าทำไมเรื่องนี้จึงเป็นอาถรรพ์บ้านห้ามถ่ายแบบเส้นผมบังภูเขา ถ้าใครชอบแนวนี้ก็ลองดู...ส่วนตัวเล่มนี้ขอให้ที่ 3.5⭐️/5⭐#jhorror #horrorbooks #mockumentary #นิยายลึกลับ
นิยาย "อาถรรพ์บ้านห้ามถ่าย" ที่เขียนโดยจุน ยางิ นั้นมีเสน่ห์ที่แตกต่างจากนิยายสยองขวัญทั่วไปโดยเน้นแนว mockumentary ซึ่งทำให้ผู้อ่านรู้สึกเหมือนได้เป็นส่วนหนึ่งของการถ่ายทำและได้สัมผัสกับความลึกลับแบบใกล้ชิด ซึ่งจุดเด่นของงานชิ้นนี้คือการผสมผสานระหว่างความเชื่อโบราณเกี่ยวกับคำสาปบ้านตาปีศาจกับหลักวิทยาศาสตร์ที่พยายามอธิบายเบื้องหลังของเหตุการณ์ปริศนา จากประสบการณ์การอ่านพบว่า ภาษาที่ใช้ในการเล่าเรื่องและสร้างบรรยากาศนั้นช่วยเพิ่มความตึงเครียดและความอยากรู้ให้กับผู้อ่านได้ดี แม้ว่าเนื้อหาอาจไม่ได้หวาดกลัวสุดขีด แต่การสร้างความรู้สึกลึกลับและน่าติดตามในเรื่องราวของโคตะที่หายตัวไปนั้นทำให้ผมต้องอ่านจนจบเพื่อตามหาคำตอบ อีกสิ่งหนึ่งที่ผมชอบคือการเปิดเผยคำตอบสุดท้ายที่ไม่ได้เน้นไปที่ความน่ากลัวของผีแบบตรงๆ แต่ใช้คำสาปและแนวคิดทางวิทยาศาสตร์เข้ามาผสมผสาน ทำให้เรื่องราวมีน้ำหนักและเหมาะกับผู้อ่านที่ชื่นชอบนิยายลึกลับที่มีความสมเหตุสมผลอย่างหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ส่วนที่ผมรู้สึกว่าน่าเสียดายคือตัว hint หรือเบาะแสที่วางไว้ในเรื่องบางส่วนดูเหมือนจะถูกละเลยหรือไม่ได้นำมาใช้ให้เต็มประสิทธิภาพ ทำให้บางช่วงของเรื่องดูดรอปลงและความตื่นเต้นที่คาดหวังไว้ลดน้อยลงเล็กน้อย ถ้าคุณสนใจเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับของต้องสาปและบ้านผีสิงที่แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของตำนานและความลึกลับควรลองอ่านเล่มนี้ เพราะนอกจากจะได้ความสนุกแล้วยังได้มุมมองใหม่ในเรื่องความเชื่อและวิทยาศาสตร์ที่น่าสนใจอีกด้วย