การเป็นลูกของพ่อแม่ไม่ว่าพวกเขาจะแต่งตัวอย่างไรหรือมาจากพื้นเพแบบไหน มักมีความหมายลึกซึ้งในใจผมเสมอ ผมเคยเห็นพ่อแม่ผมลงรถทัวร์ที่ไกลจากบ้านเพื่อมาหางานทำ หรือแม้จะต้องจัดการเรื่องวัตถุดิบก๋วยเตี๋ยวด้วยมือของพวกเขาเอง แม้ภายนอกจะดูเหน็ดเหนื่อยและง่ายต่อการตัดสินจากคนอื่น แต่สำหรับผมแล้ว นั่นคือความทุ่มเทและความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คนเรามักจะถูกมองจากรูปลักษณ์ภายนอก หรือการแต่งตัว แต่ผมอยากบอกว่าความภูมิใจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ตรงนั้น มันอยู่ที่ความพยายามและความรักที่พ่อแม่มีให้เสมอมา บางครั้งเราอาจกลัวคำตัดสินจากสังคม เช่น กลัวว่าคนอื่นจะมองเรายังไงเมื่อเห็นพ่อแม่ของเรา แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด เพราะความรักและสายสัมพันธ์ในครอบครัวนั้นแข็งแกร่งกว่าคำพูดใดๆ สำหรับผมแล้ว การได้เกิดเป็นลูกของพ่อและแม่ ไม่ว่าจะภายใต้สถานการณ์ไหน ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ เพราะพวกเขาเป็นคนทำให้ผมได้มีวันนี้ ด้วยความเหน็ดเหนื่อยและความรักที่ไม่มีเงื่อนไข เรื่องเหล่านี้สอนให้ผมรู้ว่า ความจริงใจและแรงใจจากครอบครัวเป็นสิ่งที่มีคุณค่าเหนือสิ่งอื่นใด และควรเก็บรักษาไว้นานๆ