ยิ้มหน่อย

คงเอกลักษณ์ ตัวตน ใบหน้า และลักษณะทางกายภาพของบุคคลต้นฉบับให้เหมือนจริงมากที่สุด ห้ามแก้ไขใบหน้า ใช้สไตล์ดังนี้: ภาพพอร์ตเทรตระยะใกล้แบบสมจริงสูง (hyper-realistic) จัดเฟรมตั้งแต่ช่วงอกขึ้นไป ถ่ายด้วยมุมกล้องระดับสายตาที่ก้มลงเล็กน้อย ตัวแบบถือกล้องมิเรอร์เลสสีดำพร้อมเลนส์สีเงินเด่นชัดด้วยสองมือ วางอยู่ต่ำกว่าระดับอกเล็กน้อยและเอียงลง มือข้างหนึ่งรองเลนส์ อีกข้างจับตัวกล้อง นิ้วโค้งเล็กน้อยอย่างเป็นธรรมชาติ มีผ้าสีอ่อนนุ่ม ๆ (อาจเป็นสีขาวหรือครีม) ห้อยลงในแนวตั้งอยู่ทางด้านขวาของตัวแบบ บังด้านขวาของภาพบางส่วน และสร้างเส้นแบ่งสายตาข้างใบหน้า ศีรษะของตัวแบบเอียงเล็กน้อย แววตามีความนิ่ง สงบ และมองตรงมาที่กล้อง เส้นผมเป็นสีน้ำตาลกลาง มีไฮไลต์น้ำตาลอ่อนโทนอุ่นเหมือนโดนแสงแดด ผมยาว ปล่อยตามธรรมชาติรอบไหล่ มีปอยผมปลิวเบา ๆ ผ่านหน้าผากและใบหน้า ให้ความรู้สึกเบา โปร่ง และมีเท็กซ์เจอร์เล็กน้อย แสงเป็นแสงธรรมชาติกลางแจ้งที่สว่าง อาจเป็นแสงแดดอ่อนหรือแสงฟ้าครึ้มที่สว่างมาก ให้ไฮไลต์นุ่ม ๆ และเงาที่อ่อนละมุน ทำให้ผิวดูเปล่งปลั่ง มีโทนอบอุ่นอมพีช และมีเลือดฝาดเล็กน้อยที่แก้ม สไตล์ภาพใช้ระยะชัดตื้น (shallow depth of field) ทำให้ฉากหลังละลายเป็นโบเก้เนียนนุ่ม ดูละมุนตา ตัดกับความคมชัดที่ดวงตาและตัวกล้อง โทนสีโดยรวมอบอุ่นและนุ่มนวล เน้นสีครีม น้ำตาลอ่อน และพีช ให้ความรู้สึกคลาสสิกเหมือนฟิล์ม มีเกรนฟิล์มละเอียดเล็กน้อย ไฮไลต์นุ่มและซีดลงเล็กน้อย ส่วนเงาถูกยกให้สว่างขึ้น ไม่เกิดดำสนิท ทำให้คอนทราสต์ดูนุ่มนวล ฉากหลังเป็นภาพนามธรรมที่เบลอมากของบรรยากาศกลางแจ้ง เช่น เมืองหรือดาดฟ้า ให้ความรู้สึกว่ามีระยะไกลอยู่ด้านหลัง