»»» ခင်ဗျားဆီပို့ချင်တဲ့ အသံလှိုင်းတွေ «««
----------------------------------------------
သူမစိတ် နဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်အဖြစ်ရှင်သန်ပေးခဲ့တဲ့ ရလဒ်က နောက်ဆုံးတော့ sorry ဆိုတဲ့ sms တခုထဲနဲ့ သူမနှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ်
မတွေ့ဖြစ်တော့တဲ့ လူနှစ်ယောက်ဟာ သူမ နဲ့ ကျွန်တော်ပါ
အခုတော့ ရွှေဝါရောင်ညနေခင်းတွေလို့ အမည်မတပ်ဖြစ်ဘူး ။ သတိရခြင်းတွေ ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ တိမ်သားထုကလည်း ခင်ဗျားဆီ မရောက်နိုင်ဘူးဆိုတာ ကျနော် သိပါတယ် ။
တစ်ဘဝလုံးစာမလုံလောက်ပေမယ့် ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အမှတ်တရတွေကိုတော့ မမေ့ကြေး လို့ အဝေးကြီးကို စိတ်လိုလက်ရ လှမ်းအော်မိတဲ့ ညနေခင်းတွေမှာ ကျွန်တော်ဟာ အထီးကျန်နေတဲ့ လူအတစ်ယောက်ပါ
ကိုယ့်နောက်ကျောကို စိုက်မယ့်ဓါးကို ကိုယ်တိုင်သွေးပါတယ်
ဖြစ်ပျက်ပြီးတဲ့ အရာတိုင်းကို တရားနဲ့ဖြေပါတယ် ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မရနိုင်တဲ့ သူမဆီကတရားကတော့ အမှန်တရားပဲ
နှစ်ယောက်အတူဆိုတဲ့ ကာလတွေဆီ တစ်ယောက်တည်း ပြန်သွားပြီးတော့ စိတ်တွေကို ရပ်တန့်ထားတယ် ။ အိပ်မပျော်တဲ့ညတွေလည်း ခင်ဗျားနာမည်လေး ရေရွတ်ရင်းနဲ့ပဲ ။ မတော်တဆ ကျနော် ငိုမိတဲ့အခါ ခင်ဗျားဆီမှာ အိပ်မက်ဆိုးတွေများ သွားမက်နေမလား ။
ခင်ဗျားလည်း ကျနော့်ကို သတိရမှာပါ လို့ ကိုယ့်ကိုယ့်ကို ပြန်အားပေးရတယ် ။ ညာတာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ ။ သိပ်ခက်တယ် ။ ခင်ဗျားက ခန့်မှန်းလို့မရတဲ့ ရာသီဥတုပဲ ။မခံစားနိုင်တဲ့အချိန်ဆိုရင်တော့ ကျနော့်ကိုယ်ကျ နော် အမှောင်ချထားလိုက်မှာ ။ ခင်ဗျားမရှိဘဲနဲ့တော့ ကျနော့်မျက်ခွံတွေလည်း ပိတ်ထားတော့မှာပေါ့ ။
ခင်ဗျားအတွက် ကော်ဖီဖျော်ပေးရတဲ့ မနက်ခင်းတွေ ကျနော့်ဘဝမှာ လင်းချင်တယ် ။
ထုတ်မပြောပေမယ့် ကျွန်တော်သိချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ချိူ့ရှိပါတယ် ဥပမာ - ခင်ဗျား ကျွန်တော်မရှိပဲနေရတာ အဆင်ပြေတယ် မဟုတ်လား??
@💞ရေခဲ💞တုံးကြီး💞🌿 #အပိုင်း၁ #စာတို #ရောက်ချင်တဲ့နေရာရောက်👌 #fyp
ผมคิดว่าความสัมพันธ์ที่งดงามแต่จบลงไป มักจะทิ้งร่องรอยที่ลึกซึ้งในหัวใจเราเสมอ จากประสบการณ์ตรงของผม การแยกจากหรือการสูญเสียใครสักคนที่เรารักนั้นไม่ได้ง่ายเลย แต่มันเป็นช่วงเวลาที่เราก็ได้เรียนรู้และเติบโตในทางของตัวเองอย่างมาก หลายครั้งที่ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินท่ามกลางความมืดมิด แม้ว่าจะมีช่วงเวลาที่อยากจะแก้ไขหรือเรียกร้องความเข้าใจ แต่สุดท้ายแล้ว การให้อภัยตัวเองและยอมรับความจริงคือสิ่งที่ช่วยให้ก้าวต่อไปได้ ผมเองก็เคยส่งข้อความสั้นๆ ขอโทษ แต่มันก็เป็นเพียงการปิดบทหนึ่งของชีวิตที่ยากจะลืมเลือน การคิดถึงคนที่เคยอยู่ข้างเราในค่ำคืนที่เปล่าเปลี่ยว บางครั้งก็เต็มไปด้วยคำถามที่ไม่มีคำตอบ เช่น "เธอคงจะสบายดีโดยไม่มีฉันใช่ไหม?" คำถามเหล่านี้แม้จะเจ็บปวด แต่ก็ช่วยให้เราได้ทบทวนความรู้สึกและเข้าใจตัวเองมากขึ้น ผมยังเชื่อว่าความทรงจำดีๆ ที่เรามีร่วมกันก็เหมือนกาแฟยามเช้าที่ให้ความอบอุ่นใจ ถึงแม้ว่าจะไม่มีคนที่เคยชงกาแฟให้แล้วก็ตาม มันยังคงเป็นแรงบันดาลใจให้ผมเริ่มวันใหม่ด้วยความหวังและพลังบวก สำหรับใครที่กำลังผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวดเหมือนกัน ผมอยากบอกว่า อย่าเก็บความรู้สึกนั้นไว้คนเดียว ลองพูดคุย หรือเขียนออกมา เพราะมันช่วยปลดปล่อยและทำให้หัวใจเราได้รักษาตัวเองในแบบที่เป็นธรรมชาติมากที่สุด โลกนี้ยังมีฤดูกาลที่หลากหลาย เปลี่ยนแปลงได้เสมอเมื่อเราเปิดใจรับมัน