นาซาปรับแผนส่งนักบินอวกาศลงสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์จากภารกิจอาร์ทีมิส 3 เป็นอาร์ทีมิส 4
แผนการส่งนักบินอวกาศกลับไปสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์ของนาซา มีการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ คือ ปรับเปลี่ยนแผนการของภารกิจอาร์ทีมิส 3 จากเดิม “ภารกิจที่มีนักบินอวกาศลงไปสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์” เป็น “ภารกิจการเชื่อมต่อกันระหว่างยานโอไรออนกับยานที่โคจรรอบโลก” นั่นหมายความว่า การส่งนักบินอวกาศไปกับยานลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์ จะถูกเลื่อนไปเป็นภารกิจอาร์ทีมิส 4
การปรับแผนครั้งนี้ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างครั้งใหญ่ในโครงการอาร์ทีมิส (Artemis program) ซึ่งมีเป้าหมายระยะยาวเพื่อการอยู่อาศัยอย่างยั่งยืนของมนุษย์บนดวงจันทร์และในบริเวณวงโคจรรอบดวงจันทร์ อย่างไรก็ตาม รายงานล่าสุดจากคณะที่ปรึกษาด้านความปลอดภัยทางการบินอวกาศของนาซา (ASAP) ได้ตั้งข้อสงสัยอย่างมากเกี่ยวกับโครงสร้างแบบเดิม โดยตั้งคำถามเรื่องกรอบเวลา ความปลอดภัยของภารกิจที่คาดการณ์ไว้ และความพร้อมของยาน HLS (Human Landing System) ที่ทางนาซาได้ทำสัญญากับบริษัทเอกชนเพื่อใช้เป็นยานลงจอดบนดวงจันทร์
ตามที่ออกแบบไว้เดิม ภารกิจอาร์ทีมิส 3 ประกอบไปด้วยนวัตกรรมทางเทค โนโลยีมากมาย โดยพึ่งพายาน HLS อย่างมาก ซึ่ง ASAP ระบุว่า “ทำให้เกิดความเสี่ยงอย่างมีนัยสำคัญในระดับภารกิจ"
Jared Isaacman ในฐานะผู้บริหารของนาซากล่าวว่า โครงสร้างเดิมที่เน้นการเดินทางไปดวงจันทร์โดยตรงของโครงการอาร์ทีมิสไม่ใช่เส้นทางที่ถูกต้องและมุ่งสู่ความสำเร็จ จึงต้องลดความซับซ้อนให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยต้องเร่งการผลิต นำฮาร์ดแวร์ของระบบยานเข้ามาปรับเปลี่ยน และเพิ่มอัตราการปล่อยจรวด ซึ่งเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยโดยตรงเช่นกัน โดยทางนาซากำลังวางแผนที่จะเสริมกำลังคนเพื่อเสริมขีดความสามารถของภารกิจ ปรับมาตรฐานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการสร้างจรวด และความถี่ในการปล่อยจรวดจะจากทุก ๆ 3 ปีมาเป็นทุก ๆ 10 เดือน
ด้วยกรอบการทำงานแบบใหม่นี้ ภารกิจอาร์ทีมิส 3 จึงถูกปรับให้เรียบง่ายขึ้น มาก และพึ่งพาความพร้อมของยานลงจอดบนดวงจันทร์น้อยลง ซึ่งการพัฒนายานลงจอด HLS ของภาคเอกชนทั้ง 2 ลำที่นาซาเลือกนั้นกลับล่าช้ากว่ากำหนดเวลาที่นาซาคาดหวัง ส่งผลต่อเนื่องให้เกิดความล่าช้าที่จะเกิดขึ้นกับภารกิจอาร์ทีมิส 3
ขณะนี้ ทางนาซาวางแผนที่จะใช้ภารกิจอาร์ทีมิส 3 เป็นพื้นที่ทดสอบที่ปลอดภัยสำหรับขั้นตอนเหล่านั้นในวงโคจรต่ำรอบโลก ก่อนที่จะมั่นใจให้ยานลงจอดประสบความสำเร็จ 100% ในเที่ยวบินแรกไปยังดวงจันทร์
ในระหว่างนี้ ทีมงานที่ศูนย์อวกาศเคนเนดีของนาซายังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้การปล่อยจรวด SLS สำหรับภารกิจอาร์ทีมิส 2 เกิดขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2026 นี้ ซึ่งได้ทำการย้ายจรวดจากแท่นปล่อยจรวดไปยังอาคารประกอบยาน (VAB) เพื่อทำการซ่อมแซมเมื่อไม่นานมานี้
แปลและเรียบเรียง
พิสิฏ ฐ นิธิยานันท์ - เจ้าหน้าที่สารสนเทศดาราศาสตร์ สดร.
ที่มาของข่าว
https://www.space.com/space-exploration/artemis/nasa-cancels-artemis-3-astronaut-moon-landing-this-is-just-not-the-right-pathway-forward
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ติดตามข่าวสารภารกิจอวกาศของนาซา ผมคิดว่าการปรับแผนครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่สมเหตุสมผลและมีวิสัยทัศน์ในระยะยาว นาซาต้องการยืนยันความปลอดภัยของนักบินและประสิทธิภาพของเทคโนโลยีใหม่อย่างยาน HLS ซึ่งปัจจุบันยังล่าช้ากว่ากำหนด เมื่อเทคโนโลยีพร้อม การส่งมนุษย์ลงสู่พื้นผิวดวงจันทร์ในภารกิจอาร์ทีมิส 4 จะเพิ่มโอกาสสำเร็จสูงขึ้น และยังช่วยผลักดันให้มนุษย์สร้างระบบอยู่อาศัยอย่างยั่งยืนบนดวงจันทร์ในอนาคต นอกจากนี้ การเพิ่มความถี่ในการปล่อยจรวดจากทุก 3 ปีเป็นทุก 10 เดือน จะช่วยเร่งความก้าวหน้าในการสำรวจอวกาศ และเสริมสร้างความสามารถด้านเทคนิคของทีมที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี อีกสิ่งที่น่าสนใจคือภารกิจอาร์ทีมิส 3 จะถูกใช้เป็นเวทีทดสอบในวงโคจรต่ำรอบโลกก่อนส่งมนุษย์ลงดวงจันทร์จริง ซึ่งจะทำให้นาซามีข้อมูลและประสบการณ์มากขึ้นในการจัดการกับความท้าทายทางเทคนิคและด้านความปลอดภัย โดยสรุป ผมเชื่อว่าการปรับแผนครั้งนี้นอกจากจะลดความเสี่ยงในทันที ยังเปิดโอกาสให้เกิดความสำเร็จในภารกิจอวกาศที่ยิ่งใหญ่และมีผลกระทบในวงกว้างทั้งในมิติวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ภาพประกอบจาก NASA ©ESA ที่ระบุถึงการเปลี่ยนแปลงแผนส่งนักบินอวกาศลงจันทร์ยังช่วยสร้างความเข้าใจในความท้าทายที่นาซากำลังเผชิญ และแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นขององค์กรที่จะเดินหน้าสำรวจอวกาศอย่างมีความรับผิดชอบและปลอดภัย
