Dear Diary🌿 (20/9/25)
Dear Diary🌿
ไม่ใช่วันที่พิเศษอะไร ต่อให้ทานยานอนหลับก็ตื่นตี 3 จนเป็นปกติไปแล้ว พอเป็นงั้นก็จะขึ้นไปหาอะไรทำที่ชั้นสองของบ้าน ซักพักก็ล้าแล้วก็เผลอหลับไปเองเหมือนทุกครั้ง
ช่วงนี้ไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษ เมื่อวานเป็นวันเกิดของแม่ ก็เลยเซอร์ไพรส์ด้วยการสั่งซื้อเค้กมาแปะโน้ตสั้นๆแล้วแช่ไว้ในตู้เย็นรอแม่มาเห็น ทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดี แค่แม่มีความสุขก็ดีใจมากๆแล้ว แต่คงดีกว่านี้ถ้าพีซมีความสามารถพอที่จะทำอะไรยิ่งใหญ่กว่านั้นเพื่อแม่ ถ้าหายจากโรคที่เป็นอยู่นี่ได้ซักทีก็คงดี หรืออาจเป็นข้ออ้างของคนไม่พยายามอย่างพีซกันนะ? ไม่เข้าใจตัวเองเลย
ทั้งเมื่อวันก่อน เมื่อวาน และวันนี้ ไม่ต่างอะไรกันมาก นิยายก็ไม่แตะตามที่สัญญาใจกับตัวเองไว้ อนิเมก็มีวาดบ้างแต่ก็ไม่ได้มีความสุขกับมันเท่าไหร่ ร้องเพลงแก้เบื่อมากไปก็เจ็บคอ ช่วงนี้พี่ๆทำงานหนักจะให้รบกวนบ่อยๆก็ไม่ดี แค่พวกเขาคอยส่งข้อความมาให้วันละ 2-3 ข้อความก็ดีมากแล้ว อย่างน้อยพีซก็ยังถูกใส่ใจล่ะนะ ถ้าพีซเป็นประโยชน์ให้พี่ๆได้มากกว่านี้คงรู้สึกผิดที่คอยรบกวนน้อยกว่านี้
วนมาที่คำถามเดิมอีกแล้ว พีซทำประโยชน์อะไรให้ใครได้บ้างเนี่ย บ้าจริง
นอนขี้เกียจไปวันๆ นับถอยหลังวันที่ต้องพบหมอ วันที่ 24 นี้มีสแกน MRI ด้วย นึกถึงทีไรก็กลัวทุกที ไม่อยากไปเลย ยากดภูมิสองเม็ดนั่นก็แอบหยุดเอง คงไม่โดนจับได้หรอกใช่มั้ยนะ หรือต่อให้จับได้คงไม่ถูกบังคับให้นอนรพ.อีกรอบใช่มั้ย? พีซก็ไม่ได้ทำอะไรแย่ขนาดนั้นซักหน่อย ใช่มั้ย Dear Diary?
ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจแท้ๆ
การเขียนบันทึกในสไตล์ Dear Diary เป็นวิธีที่ดีในการจัดการกับความรู้สึกและความคิดต่าง ๆ ที่เรามีในชีวิตประจำวัน การได้ระบายความรู้สึกผ่านตัวอักษรช่วยให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น และยังช่วยบรรเทาความเครียดที่เกิดจากสถานการณ์ที่ยากลำบาก เช่น การนอนไม่หลับ หรือความกังวลเกี่ยวกับสุขภาพ หลายคนที่ต้องเผชิญกับโรคเรื้อรังหรือความเครียดบ่อย ๆ มักประสบกับอาการนอนไม่หลับจนเป็นปกติ ซึ่งจะส่งผลต่อการฟื้นฟูร่างกายและจิตใจ การมีวิธีผ่อนคลายเช่นการทำกิจกรรมเบา ๆ หรือการเขียนบันทึกจะช่วยให้ช่วงเวลานั้นผ่านไปได้อย่างสร้างสรรค์มากขึ้น อีกทั้งความรู้สึกผิดหรือความไม่มั่นใจในตัวเองที่ผู้เขียนบันทึกมีต่อความสามารถของตนเอง เป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นเมื่อเราต้องเผชิญกับสถานการณ์ยากลำบากและรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้ตามที่หวัง แต่ความจริงแล้ว การแสดงความรักและความห่วงใยกับคนรอบข้าง เช่นการเซอร์ไพรส์วันเกิดแม่ด้วยเค้กเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เป็นสิ่งที่สำคัญและท่วมท้นด้วยความหมาย นอกจากนี้ การดูแลสุขภาพจิตในช่วงเวลาที่ต้องเข้ารับการตรวจสแกนอย่าง MRI หรือการใช้ยากดภูมิ ก็เป็นเรื่องที่ควรให้ความสำคัญ การพูดคุยหรือขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญหรือคนใกล้ชิด จะช่วยการจัดการความกลัวและความเครียดได้ดีขึ้น สุดท้าย การเขียนระบายความรู้สึกในบันทึกเช่นนี้ เป็นการฝึกฝนให้เราได้ทบทวนตัวเองอย่างสม่ำเสมอ และเป็นอีกหนึ่งเครื่องมือที่ช่วยให้เราค้นพบแนวทางการรับมือกับความรู้สึกด้านลบ อีกทั้งยังเปิดโอกาสให้เรามองเห็นจุดแข็งและความหวังในวันข้างหน้าที่ดีกว่าได้มากขึ้น

ถึง คุณพีช นักวาดคนโปรด เรารู้จักคุณมาจากติ๊กตอกนะคะ จากงานfanartเรื่องสถาปนิกนะคะ เราชอบผลงานคุณ เลยกดติดตามไว้ เลยได้มาเจอโพสต์นี้ของคุณค่ะ เราเองก็เป็นแค่นักศึกษาจบใหม่คนนึงที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่เราแค่อยากบอกคุณไว้ว่า ถึงคุณจะไม่รู้ว่าตัวเองพิเศษอะไร แต่คุณเป็นรอยยิ้มให้เราเสมอเลยค่ะ ทุกครั้งที่คุณโพสต์งานวาด คุณทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้งเลย มันมีค่ากับหัวใจเรามากค่ะ คุณมีค่านะคะคุณพีช แม้คุณยังอาจจะมองไม่เห็น เราไม่ทราบว่าคุณพีชไม่สบายหรือป่วยมากมั้ย แต่ไม่เป็นไรนะคะ ไม่มีใครอยากป่วยหรอกเนอะ กอดๆนะคะ เราจะคอยภาวนาให้คุณพีชแข็งแรงๆ กลับมาสดใสได้ไวๆนะคะ ไม่ต้องกดดันตัวเองมากนะคะ พักผ่อนเยอะๆค่า ขอบคุณที่สร้างผลงานที่ดีต่อใจ ขอบคุณที่ทำให้เรายิ้มได้ เรารอติดตามผลงานต่อไปนะคะ💖 ถ้าพิมอะไรผิดไปก็ขอโทษด้วยนะคะะ💖💖