Rice Pun Sawan Clad
Delicious. Very bouncy soft lines.# Pun Sao
ช่วงนี้เราติด “ข้าวปุ้นซาวน้ำปลาร้า” มาก เพราะมันเป็นจานที่กินง่าย แต่อร่อยนัวแบบหยุดไม่ได้ จุดที่ทำให้จานนี้พีคสำหรับเรา คือการเพิ่ม “แจ่วขิง” เข้าไปอีกชาม (หรือทำแบบราดนิดๆ) กลายเป็นรสที่หอม สดชื่น ตัดความนัวของปลาร้าได้ดีมาก ใครที่เคยค้นหาแนว “ข้าวปุ้นแจ่วขิง” แนะนำให้ลองจับคู่แบบนี้เลย แจ่วขิงที่เราชอบจะไม่หวานโดด เน้นหอมขิงและเปรี้ยวเค็มเผ็ดกำลังดี วิธีทำแบบบ้านๆ (รสกลาง กินได้หลายคน) คือ - ขิงซอยหรือขิงขูด 1–2 ช้อนโต๊ะ (ชอบหอมๆ ใส่เพิ่มได้) - น้ำมะนาว 1–2 ช้อนโต๊ะ - น้ำปลาเล็กน้อย (ถ้าปลาร้าในซาวเค็มมาก ลดน้ำปลาลง) - พริกป่น/พริกคั่วตามชอบ - ข้าวคั่ว 1 ช้อนชา เพิ่มความนัว - หอมแดงซอย + ผักชีฝรั่ง/ต้นหอมซอย ช่วยให้กลิ่นละมุน คนให้เข้ากันแล้วชิมก่อน เพราะแต่ละร้าน/แต่ละบ้าน ความเค็มของน้ำปลาร้าไม่เท่ากัน ทริคกินให้อร่อยขึ้นสำหรับมือใหม่: 1) คลุกเส้นก่อนค่อยเติมแจ่วขิงทีละนิด จะได้ไม่เปรี้ยวจัดเกินไป 2) ถ้าอยาก “นัวขึ้น” ใส่ข้าวคั่วเพิ่ม หรือเพิ่มปลาร้านิดเดียว แต่ระวังเค็ม 3) ผักแนมสำคัญมาก เช่น ถั่วฝักยาว กะหล่ำ แตงกวา ผักชีฝรั่ง ช่วยตัดเลี่ยนและเพิ่มความกรอบ 4) ชอบเส้นเด้งๆ ให้ลวกเส้นเร็วๆ แล้วช็อกน้ำเย็นก่อนคลุก จะได้สัมผัสนุ่มเด้งแบบที่เราชอบ ส่วนใครที่อยู่แถวเรณนคร เคยเห็นร้านทำโปร “1 แถม 1” บางช่วงเหมือนกัน ถ้าเจอโปรแนะนำสอยเลย คุ้มมาก เพราะเมนูนี้ยิ่งกินกับแจ่วขิงยิ่งเพลิน กินคนเดียวก็ได้ กินกับเพื่อนยิ่งหมดไว สรุปสำหรับเรา: ข้าวปุ้นซาวน้ำปลาร้าอร่อยนัวอยู่แล้ว แต่พอมีแจ่วขิงช่วยเสริมกลิ่นหอมๆ เผ็ดเปรี้ยวสดชื่น รสจะบาลานซ์ขึ้นแบบรู้สึกได้ ใครยังไม่เคยลอง “ข้าวปุ้นซาว + แจ่วขิง” ลองสักครั้งแล้วจะเข้าใจว่าเพิ่มความนัวได้จริงๆ
