รีวิวตัวเองในวัย 19 ปี
บอกเลยว่าภูมิใจในตัวเองมากกก รู้สึกเหมือนเราได้ก้าวมาเป็นผู้ใหญ่และเติบโตขึ้นจริงๆ การใช้ชีวิตดีขึ้นแบบเราแฮปปี้ เอนจอยกับการทำแต่ละอย่าง ทำงานกับคนอื่นเขาก็แฮปปี้กับเรา จริงๆก็ไม่ได้ถึงขั้นขยันนะ แต่ไม่ขี้เกียจแล้ว คำว่า "เดี๋ยวทำ/แป๊ปนึง" แทบจะไม่เกิดขึ้นเลยย เลยจะมาแชร์ทริคเล็กน้อย ในการเลิกนิสัยขี้เกียจด้วยค่ะ
1.ตั้งเป้าหมายในการท ำและนึกถึงผลลัพธ์หลังจากทำเสร็จ วิธีนี้จะช่วยให้เรามีเเรงบันดาลใจ อยากจะไปให้ถึงเป้าหมายและทำให้สำเร็จ
2.ย่อยงานใหญ่ ให้เป็นงานเล็กๆ หรือทำทีละอย่าง บางครั้งพอเราเห็นงานเยอะๆเราจะรู้สึก เหนื่อย ไม่อยากทำแล้ว!ให้ค่อยๆแบ่งย่อยออกมา
3.ถ้านึกจะทำอะไรแล้ว นับ 1 - 5 ในใจแล้วลุกไปทำเลย!!! อย่ารอเพราะจะทำให้เราขี้เกียจทันที
4.ให้รางวัลกับตัวเอง พอเราทำสำเร็จ ก็ให้รางวัลกับตัวเอง อาจจะพักบ้างไรบ้าง แวะกินนู้นกินนี่ เติมพลัง แล้วอย่าลืมบอกตัวเองว่า "เก่งมาก" เหมือนกระตุ้นสมองตัวเองทุกวัน5555
5.อีกวิธีคือ เราจะจดบันทึกสิ่งที่ต้องทำ ลงในตาราง/ปฎิทินตั้งโต๊ะ พอเสร็จแล้วก็ขีดทิ้ง จะทำให้เรารู้สึกว่า เห้ยทำเสร็จแล้วนะ มันได้ฟีลโล่งแบบบอกไม่ถูก เหมือน mission complete
วิธีของเราก็ประมาณนี้ใคร มีวิธีอื่นอีกอยากแชร์ คอมเมนต์มากันได้น้า
การเลิกนิสัยขี้เกียจและพัฒนาตัวเองในวัย 19 ปีไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าเรามีวิธีคิดและวินัยที่ดี จะช่วยให้ชีวิตเราดีขึ้นอย่างชัดเจน จากประสบการณ์ส่วนตัว การตั้งเป้าหมายเล็กๆ ในแต่ละวันช่วยให้ไม่รู้สึกท้อ แทนที่จะมองงานยากๆ เป็นก้อนใหญ่ การแบ่งออกมาเป็นงานย่อย ทำให้เราทำทีละขั้นตอนและสำเร็จได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ การเริ่มทำทันทีหลังมีไอเดีย หรือที่ผมเรียกว่าวิธีนับ 1-5 แล้วลุกทำเลย ช่วยฝึกความอดทนและความตั้งใจไม่ให้ใจไหวไปก่อน การให้รางวัลตัวเอง ไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งใหญ่โต เพียงแค่พักผ่อนสั้นๆ หรือกินของโปรด ก็สร้างแรงจูงใจได้ดี ยิ่งการเขียนบันทึกงานที่ต้องทำและขีดเส้นใต้เมื่อเสร็จแล้ว ช่วยให้รู้สึกภาคภูมิใจและมีความสุขเหมือนผ่านด่านไปอีกระดับหนึ่ง ผมพบว่าการมีความสุขกับภารกิจที่ทำ จะทำให้เราตั้งใจและทำได้ดีกว่าการกดดันตัวเองอย่างเดียว การเติบโตในวัย 19 ปีไม่ใช่แค่เรื่องงาน แต่รวมถึงการรู้จักรักตัวเองและจัดการความรู้สึก การพยายามเลิกนิสัยขี้เกียจจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมากสำหรับการพัฒนาตัวเองในระยะยาวครับ ถ้าใครมีวิธีอื่นๆ หรือเทคนิคดีๆ อย่าลังเลที่จะมาแชร์กันนะครับ เพราะการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ช่วยให้เราทุกคนเติบโตไปด้วยกันอย่างมีความสุข