สำหรับคนที่กำลังค้นหา “บุปผาสมมาน้อม” เราขอเล่าจากมุมคนที่เคยไปร่วมงาน/ร่วมกิจกรรมแนวรำถวายแบบนี้ว่าโดยรวมคือกิจกรรมที่ตั้งใจ “น้อมถวายความเคารพ” ผ่านดอกไม้ (บุปผา) และศิลปะการแสดง โดยเฉพาะนาฏศิลป์ไทย บรรยากาศจะมีความเป็นพิธีการ อ่อนช้อย และอบอุ่นมาก เพราะทุกคนตั้งใจมาร่วมกันจริงๆ สิ่งที่เราประทับใจที่สุดคือ “ความพร้อมเพรียง” ตั้งแต่ช่วงซ้อม จะมีการจัดแถว การนับจังหวะ การเข้า-ออกตำแหน่งให้เป๊ะ เพราะเวลาขึ้นแสดงจริง แค่ช้าหรือเร็วไปนิดเดียวภาพรวมจะไม่สวยทันที ถ้าใครไม่เคยรำมาก่อนก็ไม่ต้องกังวลมาก แนะนำให้โฟกัส 3 อย่างนี้พอ: 1) จำท่าหลักเป็นชุดๆ 2) ฟังจังหวะกลอง/เพลงให้คุ้น 3) ฝึกสายตาและการยิ้มให้คงที่ (สิ่งนี้ช่วยให้ภาพดูละมุนขึ้นเยอะ) เรื่องการแต่งกาย ถ้าเป็นสาย “น้องเอิร์นนางรำ” หรือใครที่ต้องแต่งชุดนาฏศิลป์ แนะนำเตรียมของล่วงหน้า เช่น เข็มกลัด/เข็มซ่อน, ยางมัดผม, กิ๊บดำ, สเปรย์, แป้งซับมัน และรองเท้าที่เดินแล้วไม่กัด เพราะวันที่ซ้อมยาวๆ จะเมื่อยง่ายมาก ส่วนเมคอัพให้เน้นติดทน และอย่าลืมพกน้ำเปล่า/เกลือแร่เล็กๆ เผื่อซ้อมกลางแจ้งหรือแสงร้อน อีกอย่างที่หลายคนไม่ค่อยรู้คือ “มารยาทในงาน” ถ้าเป็นงานลักษณะพิธี ควรมาถึงก่อนเวลา เผื่อแต่งตัว เช็กแถว และวอร์มร่างกายเบาๆ ระหว่างรอคิวพยายามคุมเสียงและไม่เดินตัดหน้าขบวน/แนวแสดง ที่สำคัญคือดูแลเครื่องประดับและดอกไม้ให้เรียบร้อย เพราะเป็นส่วนหนึ่งของความหมายคำว่า ‘น้อม’ เลย สุดท้าย ความรู้สึกตอนแสดงจริงมันต่างจากตอนซ้อมมาก เหมือนเราได้ส่งต่อความตั้งใจผ่านท่ารำและดอกไม้ พอเพลงขึ้น ทุกอย่างจะนิ่งและไหลไปเองแบบอัตโนมัติ ใครที่กำลังลังเลว่าจะไปร่วม “บุปผาสมมาน้อม” ดีไหม เราว่าคุ้มมาก ทั้งได้ประสบการณ์ ได้วินัยเรื่องทีมเวิร์ก และได้เก็บความทรงจำสวยๆ กับนาฏศิลป์ในอีกมุมหนึ่งด้วย