ซ่อน (ไม่) หา - jeff satur cover กฤษฎา จงรักษ์

ถ้าคุณเสิร์ชคำว่า “ซ่อนรักไม่มิด” แล้วเข้ามาเจอโพสต์นี้ น่าจะกำลังหาเพลงเดียวกันกับที่เราวนอยู่เหมือนกันเลย สำหรับเราเพลงนี้ให้ฟีล “รักอยู่ แต่พูดไม่ได้” แบบเจ็บเงียบ ๆ ยิ่งพอไปเจอเวอร์ชัน “ซ่อน(ไม่)หา – Jeff Satur Cover” แล้วมันยิ่งทำให้ความรู้สึกของเพลงชัดขึ้นไปอีก สิ่งที่เราชอบในเวอร์ชันคัฟเวอร์ของ Jeff คืออารมณ์ที่คุมได้พอดี ไม่ได้ร้องให้ฟังเว่อร์ แต่เป็นความเศร้าที่นุ่มและลึก เหมือนคนที่พยายามทำเป็นเข้มแข็ง ทั้งที่ข้างในมันพังอยู่แล้ว โทนเสียงกับการลากคำบางช่วงทำให้ท่อนที่พูดถึงการ “ซ่อน” มันมีภาพในหัวทันที—เหมือนกำลังพับความรู้สึกเก็บไว้ ไม่ให้ใครเห็น ส่วนตัวเราตีความ “ซ่อนรักไม่มิด” ว่ามันไม่ใช่การซ่อนเพราะอยากเล่นเกมกับอีกฝ่าย แต่เป็นการซ่อนเพราะสถานการณ์มันไม่เอื้อ หรือความสัมพันธ์มันพูดออกมาตรง ๆ ไม่ได้ แต่สุดท้ายก็ “ไม่มิด” เพราะสายตา การกระทำ หรือความเผลอไผลมันฟ้องหมดอยู่ดี นี่แหละที่ทำให้เพลงนี้โดนใจคนจำนวนมาก โดยเฉพาะคนที่เคยแอบชอบเพื่อน คนที่ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ หรือคนที่อยู่ในความสัมพันธ์ที่ต้องเก็บงำ ถ้าจะให้ลองฟังแบบอินขึ้น เราแนะนำให้สังเกต 3 อย่างตอนฟังเวอร์ชันนี้: 1) ไดนามิกตอนขึ้นท่อนฮุก—จะรู้สึกเหมือนความรู้สึกมันดันขึ้นมาเอง 2) คำลงท้ายประโยคบางคำ—ทำให้ความหมายเหมือน “ยอมรับ” แบบจำนน 3) ช่องว่าง/จังหวะหายใจ—บางทีเงียบ ๆ นี่แหละที่เจ็บที่สุด แล้วถ้าคุณกำลังหาเพลงนี้เพื่อเอาไปลงสตอรี่/แคปชัน เราว่าเพลงนี้เหมาะมากกับวันที่ไม่อยากพูดเยอะ แต่อยากให้คนอ่านรู้ว่าเรายังรู้สึกอยู่ ลองเปิดฟังในหูฟังตอนกลางคืน หรือระหว่างนั่งรถคนเดียว จะเข้าใจเลยว่าทำไม “ซ่อน(ไม่)หา” ถึงทำให้คำว่า “ซ่อนรักไม่มิด” มันดูจริงกว่าที่คิด