ไปหาถ้วยชาใบใหม่ที่ "100+100" เซรามิก × จิตรกรรม
เมื่อถ้วยชาและภาพวาดพบกันในบทสนทนาของดินเหนียว และ เมื่อดินเหนียวกับภาพวาดพูดภาษาเดียวกัน "100+100" นิทรรศการที่ชวนเรามองเซรามิก และ จิตรกรรมด้วยสายตาใหม่ โดย ศิลปิน Steven Low และ วิชิต นงนวล
ในนิทรรศการนี้ เราจะได้พบกับผลงานของศิลปินสิงคโปร์อย่าง Steven Low ที่นำเสนอ Chawan หรือถ้ว ยชาแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมที่สร้างสรรค์อย่างพิถีพิถันทุกขั้นตอน ตั้งแต่การเลือกดิน การขึ้นรูป การเคลือบ ไปจนถึงการเผาด้วยเตาฟืนโบราณ ซึ่งสร้างลวดลายและสีสันที่ไม่อาจคาดเดาได้ เสมือนการบันทึกลมหายใจของไฟและดินลงไปในแต่ละชิ้น
ในขณะที่ วิชิต นงนวล ศิลปินชาวไทยซึ่งเชี่ยวชาญทั้งในงานเซรามิกและจิตรกรรม ได้ใช้ดินเหนียวเป็นหัวใจของภาพวาด ถ่ายทอดพื้นผิว สีสัน และร่องรอยที่เกิดจากธรรมชาติของดิน สะท้อนความเชื่อมโยงระหว่างการปั้นและการวาดในฐานะการเดินทางเดียวกัน
ผลงานในนิทรรศการนี้ไม่เพียงสื่อถึงความงามในความเรียบง่ายและความไม่สมบูรณ์แบบตามแนวคิด wabi-sabi ของญี่ปุ่น แต่ยังพูดถึงร่องรอยของมือและเวลาที่ซ่อนอยู่ในทุกพื้นผิว การปั้นและการวาดจึงเป็นการสำรวจขอบเขตของความคิดสร้างสรรค์ที่ไม ่หยุดอยู่กับเทคนิคเดิม ๆ
ทั้งสองศิลปินต่างใช้ดินเหนียวเป็นจุดเริ่มต้น แต่พาเราไปสู่เส้นทางที่แตกต่าง ทางหนึ่งผ่านภาชนะที่มีชีวิตจากการเผาไฟ อีกหนึ่งผ่านภาพวาดที่หายใจด้วยร่องรอยของดิน มาสำรวจงานศิลปะจากดินเหนียวทั้ง 2 รูปแบบได้ที่นิทรรศการ "100+100" กันนะครับ
------
🗓️ จัดแสดงแล้ววันนี้ - 24 สิงหาคม 2568
📍 สถานที่จัดแสดง: Mana Art Gallery (มานะอาร์ตแกลเลอรี่)
⏰️ เปิดให้เข้าชมตั้งแต่เวลา 11.00 - 17.00 น. (หยุดทุกวันจันทร์)
💵 เข้าชมฟรี
ถ้าใครเสิร์ชหา Mana Art หรือ Mana Art Gallery แล้วกำลังลังเลว่าจะไปดีไหม เราว่านิทรรศการ “100+100” เป็นหนึ่งในงานที่เดินดูเพลินมาก โดยเฉพาะคนที่ชอบงานคราฟต์ เซรามิก หรือชอบดูพื้นผิวในภาพวาดแบบใกล้ ๆ เพราะที่นี่เขาจัดวางให้เราเห็น “ของจริง” (ถ้วยชา Chawan) คู่กับ “ภาพ” ที่พูดภาษาเดียวกันเรื่องดินและไฟ สิ่งที่เราชอบใน Mana Art Gallery คือพื้นที่ค่อนข้างสงบ เดินได้สบาย ไม่รีบ และแสงในห้องทำให้เห็นรายละเอียดพื้นผิวชัด ทั้งงานจิตรกรรมที่เป็นภาพถ้วยชาเซรามิกขนาดใหญ่ และโซนชั้นไม้ที่แบ่งเป็นช่อง ๆ วางถ้วยชาไว้หลายใบ แต่ละใบมีสี ลาย และร่องรอยการเผาที่ไม่ซ้ำกันเลย บางใบผิวหยาบ บางใบสีส้มเข้ม บางใบมีคราบเคลือบไหล ๆ แบบที่ยิ่งมองใกล้ยิ่งสนุก (ตรงนี้แนะนำให้เดินวนดูหลายมุม เพราะเงาและแสงทำให้ผิวงานเปลี่ยนไป) ถ้าอยากไปแบบคุ้ม ๆ เราแนะนำให้เผื่อเวลาประมาณ 45–90 นาที จะได้ดูทั้งภาพและถ้วยชาแบบไม่เร่ง ช่วงที่คนไม่แน่นจะเดินถ่ายรูปได้ง่ายกว่า แต่ถ่ายแล้วอย่าลืมเช็กกติกาของแกลเลอรีเรื่องแฟลช/ระยะห่างกับงานด้วยนะ ทริกเล็ก ๆ ตอนดูงาน: ลองสังเกตว่า “ภาพวาด” เลียนเสียงของดินอย่างไร เช่น รอยแตก ความขรุขระ เม็ดทราย หรือคราบสีที่ดูเหมือนเกิดจากความร้อน แล้วค่อยกลับไปดู “ถ้วยชา Chawan ของจริง” ว่าร่องรอยเหล่านั้นเกิดขึ้นบนผิวงานจริงแบบไหน มันทำให้การดูงานสนุกขึ้นมาก เหมือนได้ต่อบทสนทนาระหว่างเซรามิก × จิตรกรรมด้วยตัวเอง สรุปคือ ถ้าตั้งใจมา Mana Art Gallery เพื่อหางานที่ดูง่ายแต่มีรายละเอียดให้จ้อง งานนี้ตอบโจทย์ แถมเข้าชมฟรีด้วย ใครชอบเซรามิก ถ้วยชา หรือแนววาบิ-ซาบิที่เห็นความงามของความไม่สมบูรณ์แบบ น่าจะเดินออกมาแบบได้แรงบันดาลใจแน่นอน
