ในชีวิตจริงผมเคยเจอสถานการณ์ที่คนรอบข้างทำร้ายความรู้สึกของคนในบ้านตัวเอง และดูเหมือนว่าความเจ็บปวดนั้นกลับถูกมองข้ามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น การพูดหัวเราะเยาะหรือทำเป็นเรื่องสนุกกับการนอกใจ การหักหลังกลายเป็นพฤติกรรมที่ซ้ำซากและทำร้ายผู้คนที่ควรได้รับความรัก ความเอาใจใส่มากที่สุด ความเลวร้ายที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นแค่เรื่องของการกระทำ แต่ลึกลงไปคือตัวทัศนคติที่ไม่ยอมรับผิด ไม่มีใครสนใจความรู้สึกของคนในครอบครัวจนกลายเป็นเรื่องธรรมดา เป็นความรู้สึกที่อึดอัดจนต้องถ่ายทอดออกมาในรูปแบบเพลงพังก์ร็อก ฉันเองเคยลองเขียนเพลงนี้เพื่อไม่ให้ต้องเงียบอีกต่อไป เพื่อให้เสียงเพลงเป็นเหมือนเสียงตะโกนที่บอกว่า "ความเลว" ที่ก่อให้เกิดบาดแผลกับครอบครัวไม่ควรถูกปล่อยผ่าน เป็นเรื่องปกติ หรือเป็นสิ่งที่ปล่อยให้เกิดขึ้นโดยไม่มีใครรับผิดชอบ เพลงนี้จึงเป็นเหมือนการยืนยันอย่างชัดเจนว่าในสังคมที่มีพฤติกรรมเหล่านี้เกิดขึ้นมากมาย เราควรมีคนที่กล้าพูดและไม่ยอมรับมัน แม้ว่าจะเป็นเรื่องยากเพราะมันเหมือนเป็นวัฒนธรรมหนึ่งที่ถูกฝังลึกในสังคม ข้อความในภาพที่พูดถึงการ "โกหกจนชิน เหี้ยจนเป็นนิสัย" สะท้อนความเจ็บปวดและความจริงที่ไม่มีใครอยากยอมรับ อีกทั้งการเอาปัญหาเหล่านี้มาเล่นเป็นเรื่องตลกหรือเคารพในสิ่งผิด ถือเป็นความเสื่อมทรามในจิตใจที่ต้องได้รับการแก้ไข การตั้งคำถามและแบ่งปันเรื่องราวแบบนี้จึงสำคัญ เพราะช่วยให้คนได้ตระหนักและเห็นความสำคัญของการหยุดนิ่งไม่ยอมรับ "เรื่องเล็กน้อย" ที่จริงแล้วมันส่งผลร้ายแรงต่อครอบครัวและสังคม ถ้าคุณเคยเจอเรื่องแบบนี้หรือรู้สึกเหมือนกับเสียงในเพลงนี้ อย่ากลัวที่จะแบ่งปันความรู้สึกของตัวเอง เพราะการพูดออกมาเป็นก้าวแรกที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นสำหรับสังคมและครอบครัวของเราเอง