หลายครั้งที่เรารู้สึกเหมือนไม่มีใครเข้าใจ ทั้งๆ ที่ทุกคนก็มีความเศร้าและความกังวลในใจเหมือนกัน สำหรับผม การอยู่กับตัวเองมากเกินไป บางทีก็ทำให้ความคิดเรามันหมุนวนและหนักหน่วงขึ้นมากกว่าเดิม ตามที่บทความนี้ได้ยกตัวอย่างไว้ เช่น ชอบเก็บความคิดมาคิดซ้ำๆ คิดหาทางแก้ไขปัญหาด้วยตัวเองโดยไม่อยากปรึกษาใคร หรือแม้แต่ชอบถามตัวเองซ้ำๆ เวลาต้องตัดสินใจ โดยไม่เล่าเรื่องราวเหล่านั้นให้คนอื่นฟัง นั่นคือสัญญาณของความรู้สึกที่ถูกเก็บไว้ในใจอย่างเดียวจนเกิดความอึดอัด ผมเองก็เคยเผชิญกับความรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน โดยเฉพาะช่วงเวลาที่เครียดมากๆ มักจะพยายามซ่อนรอยยิ้มไว้เพื่อไม่ให้คนรอบข้างเป็นห่วง แต่ลึกๆ แล้วความเหงาก็ไม่ได้หายไป บางครั้งการแบ่งปันหรือพูดคุยกับคนที่ไว้ใจได้เพียงนิดหน่อย ก็ช่วยให้เบาขึ้นได้มากเลย นอกจากนี้ คนที่มีนิสัยชอบวิเคราะห์หรือคิดมากยังมักจะพูดอะไรออกไปแบบไม่มีการกรองซึ่งทำให้ตัวเองหรือคนฟังรู้สึกไม่สบายใจโดยไม่ตั้งใจ การรู้ตัวและปรับเปลี่ยนวิธีรับมือกับความเครียด เช่น การเขียนบันทึก การพักผ่อน หรือหากิจกรรมผ่อนคลาย จะช่วยให้จิตใจดีขึ้นและลดความคิดหมกมุ่นลงได้ สุดท้ายนี้ อยากอยากให้ทุกคนรู้ว่า ความรู้สึกเหล่านี้เป็นเรื่องปกติ ไม่ได้มีเพียงคนเดียวในโลกที่เป็นแบบนี้ และการเปิดใจพูดคุยก็เป็นวิธีหนึ่งที่จะรักษาหัวใจให้แข็งแรงขึ้น อย่าลืมดูแลตัวเองและรับฟังความรู้สึกของตัวเองบ้างในทุกๆ วัน