รีวิว The Conjuring: Last Rites
รีวิว The Conjuring: Last Rites คนเรียกผี พิธีกรรมครั้งสุดท้าย
มันเป็นบทสรุปที่กลมกล่อม แม้จะไม่ได้สยองหรือหลอนเท่าภาคก่อนๆ
ภาคนี้กลับมาอยู่ในมือของ Michael Chaves ผู้กำกับที่เคยทำทั้ง The Nun II และ The Devil Made Me Do It และแน่นอนว่ามี James Wan คอยช่วยดูแลงานโปรดิวซ์อยู่ด้วย สิ่งที่หนังทำได้ดีและเห็นชัดเลยคือการพยายามหวนกลับไปสู่ความหลอนแบบสองภาคแรก บรรยากาศโดยรวมเต็มไปด้วยความอึดอัดและความระแวง สลับกับซีนครอบค รัว สลับไปมาตลอดเรื่องเหมือนรถไฟเหาะ และรู้สึกว่าจะปูเรื่องยาวนานมากในต้นเรื่อง
การดำเนินเรื่องคราวนี้เล่าสลับไปมาระหว่างครอบครัววอร์เรนกับบ้านสเมิร์ลที่ถูกวิญญาณหลอกจากผีและปีศาจซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของเรื่องนี้ ซึ่งทำให้ได้เห็นทั้งดราม่าครอบครัวและเหตุการณ์สยองเคียงคู่กันไป จุดที่น่าสนใจคือหนังโฟกัสไปที่ จูดี้ ลูกสาวของเอ็ดเวิร์ดและลอเรนมากขึ้น ซึ่งถือเป็นตัวดำเนินเรื่องสำคัญในภาคนี้
สิ่งที่ชอบมากคือหนังกล้าที่จะเล่าประเด็น “การวางมือ” ของสองสามีภรรยา วอร์เรน ที่ไม่อยากรับคดีอีกต่อไป แต่สุดท้ายกลับถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องเผชิญหน้า เหมือนทุกอย่างถูกกำหนดมาตั้งแต่ต้น การเล่นกับความมืดและบ้านยุคเก่า ๆ Jump Scare ก็ยังคงได้ผลดี แต่ผีและปีศาจในภาคนี้ไม่น่ากลัวเท่าภาคก่อนๆ แต่มันดุเอาเรื่อง และมีปีศาจตัวนึงที่บอกเลยว่าเป็นตัวตึงในจักวาลนี้ ก็เเย่งซีนได้ไปเต็ม ทั้งที่ไม่ใช่ภาคหลักของมัน
จุดที่รู้สึกแอบเสียดายเล็กน้อยคือในช่วงไคลแมกซ์ หนังเหมือนให้น้ำหนักไปที่สิ่งของอาถรรพ์ ไม่ได้เห็นปีศาจชัดๆเด่นๆ แต่ก็ยังถือว่าซีนพีคขององสุดท้ายของหนังทำงานได้จริง ลุ้นมากๆ เอาใจช่วยตัวละครสุดๆ แต่สิ่งที่ประทับใจมากๆคือ ได้เห็นนักแสดงทุกภาค กลับมาให้เห็นหน้า เกือบครบทุกๆคนเลย อันนี้เซอร์ไพรชอบมาก
และแน่นอน เรื่องการแสดงของ Vera Farmiga ที่รับบทเป็นลอเรน ยังเป็นหัวใจหลัก คือตัวแม่ ยืนหนึ่งจริงๆ แสดงได้ดีจนเราคนดูรู้สึกเหมือนยืนอยู่ข้างเธอจริง ๆ ส่วน Patrick Wilson ในบทเอ็ดแม้จะบทบาทน้อยกว่าแต่ก็มีส่วนสำคัญในการปิดจบบทสรุปในคร้งนี้
โดยรวมแล้ว The Conjuring: Last Rites คือภาคที่ทำหน้าที่ “ส่งท้าย” ได้อย่างน่าพอใจ แม้จะไม่สมบูรณ์ในเเง่ของความน่ากลัวเท่าภาคแรก ๆ แต่คืนฟอร์มและเเลนดิ้งจบ ให้แฟน ๆ ไม่ผิดหวัง เป็นการปิดตำนานที่ทั้งสยอง ทั้งอบอุ่น และยังคงทิ้งกิมมิคไว้ให้แฟรนไชส์สามารถแตกแขนงต่อไปได้อีก
🎬 เข้าฉาย 4 กันยายนนี้ ในโรงภาพยนตร์ทุกระบบ — IMAX, Screen X, Dolby Atmos และ 4DX
#TheConjuring #TheConjuringLastRites #คนเรียกผี #พิธีกรรมครั้งสุดท้าย
ถ้าใครกำลังหา “หนังผีหน้าดู / หนังสยองขวัญฝรั่ง” ช่วงนี้ เราว่า The Conjuring: Last Rites ตอบโจทย์คนที่ชอบความหลอนแบบบรรยากาศมากกว่าเน้นผีโผล่ถี่ ๆ เพราะภาคนี้จะพยายามพากลับไปสู่ฟีลอึดอัด ระแวง และบ้านเก่า ๆ แบบภาค 1-2 (ส่วนตัวเราชอบโทนนี้มาก มันทำให้ลุ้นเองตลอด) อย่างแรกที่อยากแชร์คือ “ควรดูภาคไหนก่อน” ถ้าอยากอินกับการส่งท้ายจริง ๆ แนะนำอย่างน้อยควรดู The Conjuring 1-2 และ The Devil Made Me Do It (ภาค 3) ก่อน เพราะความสัมพันธ์ของครอบครัววอร์เรนและประเด็นการ “วางมือ” จะยิ่งชัดขึ้นมาก แต่ถ้าไม่ได้ดูครบก็ยังพอเข้าใจเรื่องหลักได้ เพียงแต่อาจพลาดความรู้สึกผูกพันบางช่วง สำหรับคนที่ชอบถามกันบ่อยว่า “หลอนไหม / น่ากลัวไหม” เราว่าความน่ากลัวของภาคนี้จะไม่ใช่แบบหนัก ๆ จนต้องปิดตาตลอดเวลา แต่จะเป็นแนวกดดันและค่อย ๆ ปั้นความกลัวจากสถานที่ ความมืด เสียง และจังหวะกล้องมากกว่า มี jump scare อยู่เรื่อย ๆ และโดยรวมยัง “ได้ผล” ในโรงหนัง เพราะเสียงกับบรรยากาศช่วยมาก ถ้าดูระบบเสียงดี ๆ จะยิ่งอิน อีกอย่างที่ทำให้ภาคนี้ต่างคือเขาเล่าเรื่องสลับไปมาระหว่างคดีบ้านสเมิร์ลกับฝั่งครอบครัววอร์เรน ทำให้คนดูได้พักจากความหลอนด้วยซีนครอบครัว แต่ก็แลกกับช่วงต้นเรื่องที่ปูค่อนข้างยาว (ใครไม่ชอบหนังค่อย ๆ เล่าอาจรู้สึกช้าเล็กน้อย) ส่วนตัวเรามองว่ามันตั้งใจให้เราผูกกับตัวละคร โดยเฉพาะ “จูดี้” ที่บทเด่นขึ้นจริง ถ้าคุณเป็นสาย “ดูหนัง conjuring” แล้วลุ้นว่าจะได้เห็นปีศาจชัด ๆ ไหม แนะนำให้ปรับความคาดหวังนิดนึง เพราะภาคนี้บางช่วงให้น้ำหนักกับสิ่งของอาถรรพ์และพิธีกรรมมากกว่า แต่ข้อดีคือธีมมันเข้ากับคำว่า Last Rites ดี และมีซีนที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังดูบทสรุปของจักรวาลนี้จริง ๆ สุดท้าย ถ้าคุณเคยดู The Nun II หรือชอบงานกำกับของ Michael Chaves ภาคนี้จะมีลายเซ็นเรื่องจังหวะผีหลอกและความมืดชัดมาก เราว่าดูในโรงคุ้มกว่าดูที่บ้าน โดยเฉพาะคนที่ชอบหนังระทึกขวัญฝรั่งที่เน้นบรรยากาศ สรุปแบบคนดูหนังผีบ่อย: ภาคนี้อาจไม่ใช่ “หลอนที่สุด” แต่เป็นภาคที่ “ปิดจบอย่างตั้งใจ” ดูแล้วอิ่มเอมแบบแปลก ๆ ทั้งสยองและอบอุ่น เหมาะกับแฟนจักรวาลวอร์เรน และคนที่อยากหารีวิว(ไม่สปอย)ก่อนตัดสินใจไปดูในโรง
