สองปีผ่านไปเกิดอะไรขึ้นบ้างมาฟังเหมียนถังจะเล่า😁 “ช่วงนี้ทุกท่านสบายดีหรือไม่? เดือนก่อนข้าได้กลับไปยังเมืองหลิงเฉวียนเพื่อจัดงานเลี้ยงฉลองครบรอบหนึ่งขวบปีให้แก่ 'อวี้เอ๋อร์' ในจวนช่างครึกครื้นและเนืองแน่นไปด้วยผู้คนยิ่งนัก ขนาดตอนข้าทำอาหาร เจ้าตัวดีก็ยังเข้ามากอดขาอ้อนส่งเสียงอ้อแอ้ไม่ยอมห่าง ช่างเป็นเด็กที่ซุกซนเสียจริง ตอนพิธีจับเสี่ยงทาย (จับเจ่า) เขาก็ดึงถุงหอมของเสด็จพ่อหลุดติดมือมา จนเกือบจะโดนฟาดเข้าให้แล้ว ข้าล่ะไม่รู้จริงๆ ว่านิสัยเช่นนี้ได้ใครมา... [ถอนหายใจ] กิจการร้านเครื่องปั้นดินเผา อวี้เซาฉือฟางของเรามีสาขาแผ่ขยายไปทั่วเจินโจว จนข้ากับน้องหญิงเฮ่อแทบจะผูกขาดการค้าเครื่องปั้นดินเผาทั้งหมดแล้ว ล่าสุดข้ายังถูกใจทำเลร้านค้าในเป่ยโจวอีกสองสามแห่ง คาดว่าภายในสองวันนี้คงตกลงสัญญาเรียบร้อย และตอนนี้เครื่องปั้นดินเผาลวดลายใหม่ชุดแรกก็กำลังอยู่ระหว่างการขนส่งแล้วด้วย! เมื่อไม่นานมานี้ ไท่เฟยเสด็จจากเจินโจวมาเยี่ยมข้าและอวี้เอ๋อร์ พระองค์ทรงนำสิ่งของมาประทานให้มากมาย ทั้งยังมีของเล่นแปลกใหม่ของพวกเด็กๆ ซึ่งจนถึงตอนนี้อวี้เอ๋อร์ก็ยังโปรดปรานจนแทบไม่ยอมปล่อยมือ ส่วนท่านแม่ก็เอาแต่กุมมือข้าไว้พลางไต่ถามสารทุกข์สุกดิบด้วยความห่วงใยอย่างละเอียดลออ การได้รับความรักและความเอาใจใส่เช่นนี้ช่างดีเหลือเกิน น้องหญิงเฮ่อเพิ่งเผาเครื่องปั้นดินเผาชุดใหม่ออกมา แน่นอนว่าย่อมต้องมีส่วนของข้าด้วย~ รอข้ากลับไปถึงเจินโจวเมื่อใดคงได้เห็นด้วยตาตนเอง ส่วนท่านพี่... เชิญพวกเพื่อนๆมาร่วมสนุกที่เป่ยโจว แต่ไฉนจู่ๆ ถึงได้กลายเป็นคนขี้เหนียวขี้ตืดไปได้ เพียงแค่พวกเขาดื่มสุราของเขาไปสองกา ก็เอาแต่บ่นกระปอดกระแปดไม่หยุด ข้าฟังแล้วปวดหัวครามครัน จึงไล่เขาออกไปนอนนอกห้องเสียเลย ยามว่างข้าได้มีโอกาสติดตามท่านน้าไปคุ้มกันสินค้าอยู่สองสามเที่ยว ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาชมขนบธรรมเนียมและผู้คนของต่างเมือง เดิมทีสิงโจวตั้งใจจะร่วมเดินทางไปด้วยกัน ทว่าในใจยังคงห่วงหา อาวรณ์อวี้เอ๋อร์ สุดท้ายจึงต้องล้มเลิกความคิดไป ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ดอกไห่ถังเบ่งบานสะพรั่ง เหมาะแก่การนำมาทำขนมยิ่งนัก ท่านพี่เอาแต่ตื๊อจะกินให้ได้ จนต้นไม้ในสวนแทบจะถูกโกร๋นใบโกร๋นดอกจนหัวล้านหมดแล้ว ช่างน่าขบขันจนมิต่างจากผู้ใดจะทนดูได้ ส่วนเมื่อวันก่อนข้าเพิ่งหัดทำขนมมี่เกา (ขนมเค้กข้าว) สูตรใหม่ของเป่ยโจว อวี้เอ๋อร์ก็ยังรี่เข้ามาแย่งกินไปตั้งสองชิ้น ข้าละหวั่นใจนักว่าลำไส้และกระเพาะของเด็กเล็กๆ จะรับไหวหรือไม่ ในสวนหลังบ้าน ข้าลงมือปลูกดอกไม้พันธุ์ใหม่ไว้สองสามต้น เพิ่งจะแตกหน่ออ่อนออกมาแท้ๆ กลับถูกสองพ่อลูกเหยียบย่ำจนยับเยินทำเอาข้าโมโหแทบตาย แต่พอหันไปเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักของอวี้เอ๋อร์ สุดท้ายก็ใจอ่อนด่าไม่ลง ส่วนคนโตน่ะหรือ... ยอมไปหาพันธุ์ไม้มาปลูกชดใช้ให้ข้าใหม่แล้ว ข้าจึงไม่เอาความ! เมื่อวันก่อนได้รับจดหมายจากฉุนเยว่ พอรู้ว่านางราบรื่นดี ข้าก็เบาใจ ในจดหมายนางยังเอ่ยชมว่าเครื่องปั้นดินเผาที่ข้าทำนั้นงดงามยิ่ง ทั้งยังส่งของขวัญตอบแทนกลับมาด้วย รอข้าเดินทางกลับไปคงได้รับพอดี บัดนี้ย่างเข้าสู่ช่วงต้นฤดูสารท (ลี่ชิว) แล้ว ข้าต้องเตรียมตัวออกเดินทางกลับเจินโจวเสียที ไม่รู้ว่าเจ้าแมวเหมียวไม่กี่ตัวของข้า กับปลาคาร์ปของท่านพี่จะเป็นอย่างไรบ้างหนอ... ตอนนี้อวี้เอ๋อร์อายุได้ขวบกว่าแล้ว ข้ามักกังวลว่าในวันข้างหน้าเขาจะเหงาและโดดเดี่ยว จึงคิดอยากจะมีลูกกับท่านพี่เพิ่มอีกสักคน ข้าเพียรรบเร้าเขาอยู่ตั้งนาน ในที่สุดเขาก็ยอมใจอ่อนตกลงแล้ว หากได้ลูกสาวตัวน้อยอีกสักคนคงจะดี🤭ขอบพระคุณทุกท่านที่คอยเป็นห่วงเป็นใยพร่ำนึกถึง! พวกเราทุกคนสบายดีไม่มีสิ่งใดให้ต้องกังวล ตั้งใจว่าก่อนถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ (จงชิว) ปีนี้ จะเรียนวิธีทำขนมไหว้พระจันทร์ เพราะในจวนปีนี้จะต้องครึกครื้นและอบอุ่นยิ่งกว่าปีกลายอย่างแน่นอน"🥰😊#ซ่อนรักชายาลับ #YiRan #zhangwanyi张晚意 #wangchuran王楚然 #foreverlove 💜🧡🎉🎉🎉🎉🎉