ช่วงนี้เห็นคนพูดถึง “มะม่วงยักษ์” กับ “มะม่วงยักษ์เขียวใหญ่” บ่อยมาก เลยขอมาเล่าประสบการณ์ตอนที่ได้ลองเองแบบบ้านๆ เผื่อใครกำลังลังเลว่าจะซื้อดีไหม เพราะบางร้านลูกใหญ่จนดูเหมือนแตงโมย่อมๆ จริงๆ อย่างแรกที่อยากบอกคือ “ใหญ่” ไม่ได้แปลว่า “อร่อย” เสมอไปนะ มะม่วงยักษ์บางลูกเน้นไซซ์ เนื้ออาจจะออกแน่นๆ หน่อย หรือมีเสี้ยนได้ ถ้าเลือกไม่ดีอาจจะได้รสจืดๆ แต่ถ้าเลือกระยะสุกถูก จะอร่อยมากและคุ้มเพราะเนื้อเยอะ กินกันหลายคนยังเหลือ เวลาจะเลือกมะม่วงยักษ์เขียวใหญ่ ฉันจะดู 3 อย่างนี้ 1) ผิว: ถ้าจะกินดิบให้ดูผิวตึง สีเขียวสม่ำเสมอ ไม่มีรอยช้ำ เพราะลูกใหญ่ถ้าช้ำแล้วข้างในจะนิ่มเป็นจุดๆ ได้ง่าย 2) กลิ่น: ถ้าจะกินสุกให้ดมตรงขั้ว ต้องเริ่มมีกลิ่นหอมอ่อนๆ แต่ไม่ฉุนเกินไป (ฉุนมากมักสุกจัด/เริ่มงอม) 3) กดเบาๆ: ลูกใหญ่กดแรงไม่ได้ เดี๋ยวช้ำ ให้ลองกดใกล้ๆ ขั้ว ถ้ามีความนิ่มนิดๆ แปลว่าใกล้สุกกำลังดี รสชาติที่เจอบ่อยๆ คือ - กินดิบ: กรอบแน่น เคี้ยวสนุก แต่ด้วยความที่ชิ้นใหญ่ “เคี้ยวจนเหนื่อย” จริง โดยเฉพาะถ้าหั่นหนา แนะนำหั่นบางๆ จะฟินกว่า และอย่าลืมพริกเกลือ/กะปิหวาน/น้ำปลาหวาน ช่วยดึงรสให้ปังมาก - กินสุก: เนื้อจะออกแน่น หนึบๆ มากกว่านิ่มละลายแบบน้ำดอกไม้บางลูก ความหวานมักหวานกลางถึงหวานจัด ขึ้นกับสายพันธุ์และความสุก ทริคกินให้อร่อยแบบคุ้มๆ - ถ้าซื้อมาเขียวมาก ให้ห่อกระดาษ/ใส่ถุงไว้กับกล้วยสุก 1-2 วัน จะช่วยเร่งสุก (อย่าวางโดนแดดจัด) - ลูกใหญ่มากให้หั่นแบ่งแล้วแช่เย็นก่อนกิน จะกรอบสดชื่นขึ้น โดยเฉพาะสายกินดิบ - ถ้าเหลือเยอะ ทำ “มะม่วงคลุกพริกเกลือ” เก็บกล่องเข้าตู้เย็นได้ หรือปั่นสมูทตี้มะม่วงก็หมดไว สรุปคือ มะม่วงยักษ์เขียวใหญ่เหมาะกับคนที่ชอบความจุใจ เนื้อเยอะ แบ่งกินได้หลายมื้อ แต่ต้องเลือกให้เป็นและหั่นให้พอดี ไม่งั้นจะกลายเป็นภารกิจเคี้ยว marathon แบบฉันได้เลย