คิดถึง…ก็แวะมาหา

พออายุเข้าเลข 3 ปลาย ๆ การนัดเพื่อนไม่ได้เริ่มด้วยคำว่า “ไปเที่ยวกัน” เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

แต่จะเป็น…

“ว่างไหม เดี๋ยวแวะไปกินข้าว”

รอบนี้ก็เหมือนกัน ตั้งใจขับรถมาแม่กลอง เพื่อมาหาเพื่อนที่เปิดร้าน โป๊ะปลาทูแม่กลอง ไม่ได้มากินอย่างเดียว แต่มานั่งคุย มาถามสารทุกข์สุขดิบ ว่าชีวิตช่วงนี้เป็นยังไง ร้านเป็นยังไง เหนื่อยไหม

นั่งได้ไม่นาน อาหารก็ทยอยมาเต็มโต๊ะ

เริ่มด้วย ข้าวเกรียบปลา กรอบ ๆ หอม ๆ กินเล่นเพลินจนเกือบหมดตะกร้าก่อนอาหารจานหลักจะมา

แล้วก็ไล่มาทีละจาน…

ตับปลาทูผัดเผ็ด เมนูที่ไม่ค่อยได้เห็นที่ไหน รสชาติจัดจ้าน หอมเครื่องแกง ตับปลาทูสด ไม่มีกลิ่นคาว กินกับข้าวสวยคือดีมาก

หอยเชลล์ผัดพริกขี้หนู หอยตัวอวบ ผัดมาหอมกระเทียมและพริกขี้หนู เผ็ดกำลังดี ได้ความหวานของหอยเต็ม ๆ

ไก่ตะเกียบทอด เสิร์ฟมาในตะกร้ารูปไก่ น่ารักจนต้องหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายก่อน แต่พอกินแล้วก็หยุดไม่ได้ หนังกรอบ เนื้อนุ่ม กินเพลินมาก

ต้มยำปลาทู ซดน้ำร้อน ๆ เปรี้ยว เผ็ด หอมสมุนไพร ปลาทูสด เนื้อแน่น เป็นเมนูที่ช่วยตัดรสอาหารจานอื่นได้ดี

หมึกผัดน้ำดำ เมนูหากินยาก หมึกสด ผัดกับน้ำหมึกจนเข้มข้น ได้รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์แบบอาหารทะเลแท้ ๆ

ผัดฉ่าทะเล เครื่องทะเลจัดเต็ม ทั้งกุ้ง หมึก และหอย ผัดกับเครื่องสมุนไพร หอมพริกไทยอ่อนและใบกะเพรา รสชาติจัดจ้านสมชื่อ

ส่วน กุ้งราดซอสมะขาม คือเมนูที่เด็กกินได้ ผู้ใหญ่ชอบ กุ้งตัวใหญ่ทอดมากรอบนอก เนื้อเด้ง ซอสมะขามเปรี้ยวหวานกำลังดี

ปิดท้ายด้วยพระเอกของร้านอย่าง ปลาทูทอดน้ำปลา และ ปลาทูทอดขมิ้น

ปลาทูสดจากแม่กลอง เนื้อแน่น ไม่แห้ง ทอดมากรอบนอกแต่เนื้อในยังฉ่ำ ส่วนแบบทอดขมิ้นก็หอมเครื่องเทศ กินกับข้าวร้อน ๆ คือเรียบง่ายแต่อร่อยมาก

สุดท้ายแล้ว…

สิ่งที่อิ่มที่สุดของวันนี้ ไม่ใช่อาหาร

แต่เป็นการได้นั่งกินข้าวกับเพื่อน ได้คุยเรื่องงาน เรื่องครอบครัว เรื่องชีวิต เหมือนชดเชยเวลาที่ต่างคนต่างยุ่ง

วัย 30++ ทำให้รู้ว่า การได้มีเพื่อนที่ยังนัดกันกินข้าวได้ ยังถามกันว่า “เป็นยังไงบ้าง” คือความโชคดีอย่างหนึ่งของชีวิต

ดีใจที่เห็นเพื่อนทำในสิ่งที่รัก และทำมันออกมาได้ดี

ถ้ามีโอกาสผ่านแม่กลอง อยากให้ลองแวะ โป๊ะปลาทูแม่กลอง สักมื้อ

บางที…สิ่งที่ทำให้เราประทับใจ อาจไม่ใช่แค่อาหารอร่อย แต่เป็นบรรยากาศอบอุ่น ที่ทำให้รู้สึกเหมือนได้กลับมากินข้าวบ้านเพื่อนอีกครั้ง 🤍@(ปะ-ริ-วัด) PARIWAT