ถ้าช่วงนี้ใครกำลังหา “ฟิค JaeDo / ฟิคแจโด” ใน readAwrite แล้วไม่รู้จะเริ่มจากเรื่องไหน เราขอมาแชร์ประสบการณ์แบบคนตั้งแผงขายฟิคจริงๆ ว่า 2 เรื่องที่หยิบมาอ่านแล้วรู้สึกสนุกและไหลยาว คือ “เจ้าเมือง | JaeDo” กับ “ปลื้มเจ้าอันดา | JaeDo” (เห็นยอดอ่านแต่ละเรื่องคือโหดมาก เลยลองตามดู) 1) เจ้าเมือง | JaeDo — ฟีลพี่วิศวะโยธา หล่อแต่ดุ เรื่องนี้ให้บรรยากาศพี่คนดังของคณะที่ “หล่อนะ แต่ดุชะมัดเลย” ตามคำโปรยเลยจริงๆ จุดที่เราชอบคือคาแรกเตอร์พี่เจ้าเมืองจะมีความนิ่งๆ คุมโทน แต่พอเข้าซีนกับอีกฝ่ายแล้วมีโมเมนต์ชวนเขินแบบไม่ต้องพยายามเยอะ อ่านแล้วได้ฟีลแอบลุ้นว่าเมื่อไหร่จะใจอ่อน เหมาะกับคนที่ชอบแนวพี่ดุๆ แต่มีมุมอ่อนโยนให้เห็นเป็นระยะ 2) ปลื้มเจ้าอันดา | JaeDo — คนไม่เคยแพ้ใคร แต่แพ้หมาเด็กใส่แว่น เรื่องนี้จะคนละรสกับเรื่องแรกนิดนึง ตรงไดนามิกความสัมพันธ์ที่เหมือนอีกฝ่ายมั่นๆ แข็งๆ ไม่เคยเสียหน้าให้ใคร แต่ดันมาตกให้ “หมาเด็กใส่แว่นทรงติ๋ม” คือคอนทราสต์มันน่ารักมาก เราอ่านแล้วชอบจังหวะหยอก/งอน และความค่อยๆ เปลี่ยนจากไม่ยอมรับใจตัวเองไปเป็นยอมแพ้แบบนุ่มนิ่ม ใครชอบแนววัยรุ่นกวนๆ มีความฟีลกู้ด แนะนำให้ลอง ทริคเล็กๆ เวลาเลือกฟิคแจโดให้อ่านสนุกขึ้น (จากประสบการณ์เรา) - ดูโทนเรื่องก่อน: อยากได้หวานๆ เขินๆ หรือดราม่านิดๆ จะได้ไม่หลุดอารมณ์ - เช็กคำโปรย/แท็ก: อย่างคำว่า “พี่วิศวะ” “หล่อแต่ดุ” หรือ “หมาเด็กใส่แว่น” จะช่วยให้เดาถูกว่าไดนามิกเป็นแบบที่เราชอบไหม - ลองอ่าน 1–2 ตอนแรกก่อน: ถ้าภาษาถูกจริต มักจะอ่านยาวได้สบายมาก สุดท้ายใครมีฟิค JaeDo ใน readAwrite ที่อยากป้ายยาเพิ่ม คอมเมนต์มาได้เลย เราจะได้ตามไปเก็บเข้าลิสต์ฟิคแจโดอ่านยาวๆ อีก