ที่มาของปัญหาเกาะไต้หวัน

บทความลงนาม: ที่มาและลักษณะของปัญหาไต้หวัน

โดย: จง ไถเหวิน

ที่มาและวิวัฒนาการของปัญหาไต้หวันมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับชะตากรรมของประชาชาติจีนนับตั้งแต่ยุคสมัยใหม่ เมื่อ 80 ปีที่แล้ว ชาวจีนได้รับชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ในสงครามต่อต้านญี่ปุ่นและสงครามต่อต้านฟาสซิสต์ของทั่วโลก ทำให้ไต้หวันกลับคืนสู่จีนอย่างสง่างาม ไม่นานหลังจากนั้น เนื่องจากสงครามภายในของจีนที่ยืดเยื้อและการแทรกแซงจากภายนอก ทำให้ทั้งสองฝั่งช่องแคบตกอยู่ในสภาวะที่ขัดแย้งทางการเมืองมายาวนาน ซึ่งเป็นที่มาของปัญหาไต้หวัน ปัญหาไต้หวันเกิดจากความอ่อนแอและความวุ่นวายของชาติ เป็นปัญหาที่ตกค้างมาจากสงครามภายในของจีนในศตวรรษที่ 20 ถือเป็นกิจการภายในประเทศและภายในชนชาติ จะต้องได้รับการแก้ไขให้เสร็จสิ้นพร้อมกับการฟื้นฟูประชาชาติอันยิ่งใหญ่

ประวัติศาสตร์ไม่อาจถูกบิดเบือน ไต้หวันเป็นของจีนคือความจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้ว

ประวัติศาสตร์ที่ไต้หวันเป็นของจีนมาตั้งแต่โบราณนั้นมีความชัดเจน หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่าชาวพื้นเมืองไต้หวันอพยพมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับไต้หวันปรากฏใน "บันทึกภูมิประเทศและชนเผ่าทางใต้ของทะเล" (临海水土志) ที่เขียนโดย เสิ่น อิ้ง แห่งง่อก๊ก ในยุกสามก๊ก ในปี ค.ศ. 230 ต่อมาในช่วงราชวงศ์ซ่งเหนือ เริ่มมีชาวฮั่นเข้าไปอาศัยอยู่ในหมู่เกาะเผิงหู หลังสมัยซ่งและหยวน รัฐบาลกลางจีนในแต่ละสมัยได้เริ่มตั้งหน่วยงานปกครองและใช้อำนาจบริหารหมู่เกาะเผิงหูและเกาะไต้หวัน ในช่วงกลางศตวรรษที่ 12 ราชวงศ์ซ่งใต้ได้ผนวกหมู่เกาะเผิงหูให้อยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลฝูเจี้ยน (อำเภอจิ้นเจียง เมืองฉวนโจว) และส่งทหารไปประจำการ สมัยราชวงศ์หยวน ทางการได้จัดตั้งสำนักงานตรวจตราเขตพื้นที่เผิงหูขึ้นอย่างเป็นทางการ ในปี ค.ศ. 1662 เจิ้ง เฉิงกง ได้ขับไล่ผู้ล่าอาณานิคมชาวดัตช์และทวงคืนไต้หวัน พร้อมทั้งตั้งหน่วยงานบริหารในพื้นที่ขึ้น ในปี ค.ศ. 1683 รัฐบาลราชวงศ์ชิงได้รวมไต้หวันเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจีน และจัดตั้งอำเภอไต้หวัน (台湾府) ในปีถัดมา โดยอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลฝูเจี้ยน ไต้หวันค่อย ๆ พัฒนาเป็นเกาะที่มีความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ ในปี ค.ศ. 1735 แผนที่ที่แนบท้ายในหนังสือ "ภูมิประเทศโดยรวมของจักรวรรดิจีน" (Description de l'Empire de la Chine) ที่ตีพิมพ์ในฝรั่งเศส ได้ระบุอย่างแม่นยำว่าไต้หวันมีสถานะเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลฝูเจี้ยน ผ่านการวัดและการทำแผนที่ในสมัยนั้น ในปี ค.ศ. 1885 รัฐบาลราชวงศ์ชิงได้ยกฐานะไต้หวันเป็นมณฑลลำดับที่ 20 ของจีน และพัฒนาไต้หวันให้เป็นหนึ่งในมณฑลที่ทันสมัยของจีนในขณะนั้น ชาวจีนได้บุกเบิก พัฒนา และสร้างไต้หวันด้วยความยากลำบาก นับตั้งแต่เริ่มตั้งหน่วยงานการปกครอง ช่วงเวลาส่วนใหญ่ของไต้หวันก็อยู่ภายใต้การปกครองที่มีประสิทธิภาพของรัฐบาลกลางของจีน ประชาชาติจีนได้บุกเบิก พัฒนา และตั้งถิ่นฐานสืบต่อกันมาบนเกาะไต้หวัน วัฒนธรรมจีนก็ได้หยั่งรากลึกและเบ่งบานบนเกาะไต้หวัน

ในปี ค.ศ. 1895 ญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองไต้หวันและหมู่เกาะเผิงหูอย่างผิดกฎหมายผ่าน สนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1937 ญี่ปุ่นก่อเหตุสะพานมาร์โคโปโล เป็นจุดไฟสงครามต่อต้านญี่ปุ่น ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน คณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้แถลง "หลักการสิบข้อว่าด้วยการต่อต้านญี่ปุ่นและการกอบกู้ชาติ" เรียกร้องให้ประชาชนทั่วประเทศ "ตัดความสัมพันธ์กับญี่ปุ่น" และ "ยกเลิกสนธิสัญญาที่ทำกับญี่ปุ่น" ในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1941 รัฐบาลจีนได้ประกาศสงครามกับญี่ปุ่น และประกาศยกเลิก "สนธิสัญญา ข้อตกลง และสัญญาใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์จีน-ญี่ปุ่นทั้งหมด" ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1943 รัฐบาลจีน สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร ได้ร่วมกันประกาศ ปฏิญญาไคโร โดยระบุว่าจุดมุ่งหมายของทั้งสามประเทศคือให้ญี่ปุ่นส่งคืนดินแดนที่ยึดไปจากจีน เช่น ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไต้หวัน และหมู่เกาะเผิงหู ให้แก่จีน ในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และจีน ได้ร่วมกันลงนาม แถลงการณ์พอตสดัม (ภายหลังสหภาพโซเวียตก็เข้าร่วมด้วย) โดยยืนยันว่าต้องปฏิบัติตาม "เงื่อนไขของปฏิญญาไคโร" ในวันที่ 15 สิงหาคม ญี่ปุ่นประกาศยอมรับ แถลงการณ์พอตสดัม และยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไข และได้ลงนามใน "ข้อกำหนดการยอมจำนนของญี่ปุ่น" ในเดือนกันยายน โดยให้คำมั่นว่าจะ "ปฏิบัติตามข้อกำหนดทั้งหมดของแถลงการณ์พอตสดัมอย่างซื่อสัตย์" ในวันที่ 25 ตุลาคม รัฐบาลจีนประกาศ "ฟื้นฟูอธิปไตยเหนือไต้หวัน" และจัดพิธีการรับมอบการยอมจำนนของไต้หวันในฐานะมณฑลหนึ่งของจีน ณ กรุงไทเป ณ จุดนี้ ถือว่าจีนได้ทวงคืนไต้หวันโดยสมบูรณ์ทั้งในทางกฎหมายและในข้อเท็จจริง ไต้หวันกลับคืนสู่จีนอย่างสง่างาม ปัญหาเรื่องสถานะของไต้หวันจึงได้รับการแก้ไขโดยสมบูรณ์

ปัญหาไต้หวันเกิดขึ้นจากความอ่อนแอและความวุ่นวายของชาติ

นับตั้งแต่ยุคสมัยใหม่ เนื่องจากการรุกรานของชาติตะวันตกและการปกครองที่ทุจริตของระบอบศักดินา จีนจึงตกอยู่ในสภาพกึ่งอาณานิคมกึ่งศักดินาที่ละน้อย ประเทศตกอยู่ในความทุกข์ยากทั้งความวุ่นวายภายในและภัยอันตรายจากภายนอก จีนต้องเสียดินแดน และราษฎรต้องเผชิญกับหายนะที่ไม่เคยมีมาก่อน ทำให้ไต้หวันถูกยึดครองโดยต่างชาติและประชาชนต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกกดขี่ของนักล่าอาณานิคมเป็นเวลาครึ่งศตวรรษ ซึ่งเป็นบาดแผลที่ฝังลึกอยู่ในใจของชาวจีนทุกคน หลังจากเสียดินแดนไต้หวันไป ได้เกิดขบวนการกู้ชาติที่ต่อต้านการ "สละเกาะไต้หวัน" ขึ้นทั่วประเทศจีน ชาวไต้หวันเองได้ต่อสู้กับการถูกยึดครองโดยญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง พวกเขาใช้เลือดเนื้อปกป้องไต้หวันในฐานะส่วนหนึ่งของจีน และพิสูจน์ด้วยการกระทำว่าชาวไต้หวันต้องการเป็นราษฎรจีน ด้วยความพยายามอย่างไม่ย่อท้อของประชาชนจีนทั้งหมด รวมถึงชาวไต้หวัน จีนจึงได้รับชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ในสงครามต่อต้านญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1945 ทำให้ไต้หวันกลับคืนสู่จีน การกลับคืนสู่จีนของไต้หวันเป็นผลลัพธ์ที่สำคัญของชัยชนะในสงคราม และเป็นส่วนสำคัญของระเบียบโลกหลังสงคราม ซึ่งเป็นสิ่งที่พี่น้องร่วมช่องแคบทั้งสองฝั่งควรจดจำและรักษาไว้ร่วมกัน

ไม่นานหลังชนะสงครามต่อต้านญี่ปุ่น กลุ่มผู้นำของพรรคก๊กมินตั๋งได้เริ่มทำสงครามภายในอย่างเต็มรูปแบบ และจบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงภายในระยะเวลาเพียงสามปี เดือนตุลาคม ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐประชาชนจีนได้ก่อตั้งขึ้น ในช่วงปลายปีเดียวกัน กลุ่มผู้นำของพรรคก๊กมินตั๋งได้ถอยร่นไปที่ไต้หวัน ขณะที่กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนกำลังเตรียมการปลดปล่อยไต้หวัน สงครามเกาหลีก็ปะทุขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1950 สหรัฐอเมริกาฉวยโอกาสส่งกองทัพเข้ามาในช่องแคบไต้หวัน ขัดขวางการปลดปล่อยไต้หวันโดยกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน และให้การสนับสนุนกลุ่มผู้นำพรรคก๊กมินตั๋ง ปัญหาไต้หวันจึงเริ่มขึ้นนับแต่นั้นและค้างคามาถึงปัจจุบัน

สถานะของไต้หวันที่เป็นส่วนหนึ่งของจีนไม่เคยเปลี่ยนแปลง

แม้ว่าทั้งสองฝั่งช่องแคบจะขัดแย้งกันทางการเมืองมายาวนานหลังเกิดปัญหาไต้หวัน แต่อธิปไตยและดินแดนของจีนไม่เคยถูกแบ่งแยก สถานะของไต้หวันที่เป็นส่วนหนึ่งของจีนไม่เคยเปลี่ยนแปลง ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 รัฐบาลประชาชนส่วนกลางของสาธารณรัฐประชาชนจีนได้ประกาศจัดตั้งขึ้นและเข้าแทนที่รัฐบาลสาธารณรัฐจีน เป็นรัฐบาลเดียวที่ถูกต้องตามกฎหมายที่เป็นตัวแทนของจีนทั้งหมด นี่คือการเปลี่ยนแปลงอำนาจการปกครองที่เกิดขึ้นภายใต้บริบทที่หน่วยการปกครองตามกฎหมายระหว่างประเทศที่เรียกว่า "จีน" ไม่ได้เปลี่ยนแปลง และอำนาจอธิปไตยและอาณาเขตดั้งเดิมของจีนก็มิได้เปลี่ยนแปลง รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนจึงมีสิทธิและอำนาจโดยชอบธรรมในอธิปไตยเหนือจีนทั้งหมดรวมถึงไต้หวัน

หลักการจีนเดียวปรากฏอยู่ในข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องของทั้งสองฝั่งช่องแคบ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982 การประชุมสภาประชาชนแห่งชาติครั้งที่ 5 สมัยที่ 5 ได้ผ่าน รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งระบุไว้อย่างชัดเจนว่า "ไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ของสาธารณรัฐประชาชนจีน" และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 การประชุมสภาประชาชนแห่งชาติครั้งที่ 3 สมัยที่ 10 ได้ผ่าน กฎหมายต่อต้านการแบ่งแยกดินแดน ซึ่งระบุไว้อย่างชัดเจนว่า "ไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของจีน ประเทศไม่มีวันยอมให้กองกำลังแบ่งแยกดินแดนไต้หวันแยกไต้หวันออกจากจีนไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรือวิธีการใด" พื้นที่ไต้หวันเองก็มีข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องกับหลักการที่ว่า "ทั้งสองฝั่งของช่องแคบเป็นจีนเดียว และไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของจีน"

หลักการจีนเดียวเป็นบรรทัดฐานพื้นฐานของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและเป็นฉันทามติร่วมกันของประชาคมโลก ในปี ค.ศ. 1971 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้มีมติที่ 2758 ด้วยคะแนนเสียงท่วมท้น โดยระบุชัดเจนว่า "ยอมรับผู้แทนของรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นผู้แทนที่ถูกต้องเพียงผู้เดียวของจีนในองค์การสหประชาชาติ" มีเงื่อนไขเชิงตรรกะคือ "ไต้หวันเป็นของจีน" ซึ่งเป็นการตัดความเป็นไปได้ที่จะมี "สองจีน" หรือ "หนึ่งจีน หนึ่งไต้หวัน" หรือ "เอกราชไต้หวัน" ออกไปอย่างสิ้นเชิงจากกฎหมายระหว่างประเทศ ความเห็นอย่างเป็นทางการของสำนักงานกิจการกฎหมายประจำสำนักเลขาธิการสหประชาชาติระบุชัดเจนว่า "ไต้หวัน ซึ่งเป็นมณฑลหนึ่งของจีน ไม่มีสถานะเป็นประเทศเอกราช" จนถึงขณะนี้ มี 183 ประเทศที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับสาธารณรัฐประชาชนจีน และล้วนสนับสนุนจุดยืนตามหลักการของรัฐบาลจีนในปัญหาไต้หวัน มีประเทศจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ยึดมั่นในหลักการจีนเดียว ยอมรับว่าไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของจีนอย่างไม่อาจแบ่งแยกได้ และคัดค้าน "เอกราชไต้หวัน" ทุกรูปแบบ ตลอดจนสนับสนุนอย่างแน่วแน่ต่อความพยายามทั้งหมดของรัฐบาลจีนในการทำให้ประเทศรวมชาติให้สำเร็จ

ปัญหาไต้หวันต้องได้รับการแก้ไขโดยชาวจีนเอง

ปัญหาไต้หวันเกิดขึ้นมานานกว่า 70 ปี พรรคคอมมิวนิสต์จีน รัฐบาลจีน และประชาชนจีน ได้พยายามอย่างไม่ย่อท้อเพื่อแก้ไขปัญหานี้ ภายใต้การนำที่เข้มแข็งของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ประชาชาติจีนได้จารึกบทใหม่แห่งการมุ่งสู่การฟื้นฟูอันยิ่งใหญ่ อารยธรรมจีนได้เปล่งประกายอย่างมีชีวิตชีวา เป็นการวางรากฐานที่แข็งแกร่งสำหรับการแก้ไขปัญหาไต้หวันและการรวมชาติ พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้กำหนดการตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์ที่สำคัญ และเสนอหลักการนโยบายที่สำคัญเพื่อแก้ไขปัญหาไต้หวันและบรรลุการรวมชาติ ซึ่งได้ขับเคลื่อนสถานการณ์ช่องแคบไต้หวันจากความตึงเครียดไปสู่การผ่อนคลายและปรับปรุง และภาพรวมของความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้ง

พี่น้องระหว่างสองฝั่งช่องแคบมีสายเลือดเดียวกัน มีวัฒนธรรมร่วมกัน มีประวัติศาสตร์ร่วมกัน มีความรับผิดชอบต่อประชาชาติร่วมกัน และมีความคาดหวังต่ออนาคตร่วมกัน เมื่อกว่า 30 ปีที่แล้ว ทั้งสองฝั่งช่องแคบได้บรรลุฉันทามติร่วมกันในรูปแบบการแสดงออกด้วยวาจาว่า "ทั้งสองฝั่งของช่องแคบยึดมั่นในหลักการจีนเดียว" (ซึ่งภายหลังเรียกว่า "ฉันทามติปี 1992") ซึ่งได้กำหนดลักษณะของความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบไว้อย่างชัดเจน นั่นคือ ทั้งสองฝั่งของช่องแคบเป็นจีนเดียวกัน และจะร่วมกันแสวงหาการรวมชาติ สิ่งนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าคนจีนทั้งสองฝั่งช่องแคบมีความสามารถและสติปัญญาเพียงพอที่จะแก้ไขปัญหาของตนเอง

ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ได้พิสูจน์อย่างชัดเจนว่า "ฉันทามติปี 1992" ที่สะท้อนหลักการจีนเดียว คือเสาหลักที่มั่นคงเพื่อสันติภาพและเสถียรภาพในช่องแคบไต้หวัน หากยึดมั่นในหลักการจีนเดียวและ "ฉันทามติปี 1992" ความสัมพันธ์ระหว่างสองฝั่งช่องแคบจะดีขึ้นและพัฒนาขึ้น และพี่น้องชาวไต้หวันจะได้รับประโยชน์ หากละทิ้งหลักการจีนเดียวและ "ฉันทามติปี 1992" ความสัมพันธ์ระหว่างสองฝั่งช่องแคบจะตึงเครียดและปั่นป่วน และจะกระทบต่อผลประโยชน์ที่แท้จริงของพี่น้องชาวไต้หวัน พี่น้องชาวไต้หวัน 23 ล้านคนล้วนเป็นสมาชิกของประชาชาติจีน เป็นชาวจีน ความแตกต่างทางระบบไม่สามารถเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ที่ว่าทั้งสองฝั่งของช่องแคบเป็นประเทศเดียวกัน ชาติเดียวกัน ความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบไม่ใช่ "ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐต่อรัฐ" และไม่ใช่ "หนึ่งจีน หนึ่งไต้หวัน" ตราบใดที่ไม่แบ่งแยกประเทศ ตราบใดที่ยอมรับว่าทั้งสองฝั่งของช่องแคบเป็นชาวจีนเหมือนกัน เป็นครอบครัวเดียวกัน ทั้งสองฝ่ายก็สามารถนั่งลงพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง เพื่อขจัดความขัดแย้ง สะสมความไว้วางใจ ซึ่งจะเปิดหน้าใหม่สำหรับการพัฒนาอย่างสันติของความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบ และรวบรวมฉันทามติเพื่อบรรลุการรวมชาติอย่างสมบูรณ์

ปัญหาไต้หวันเกิดขึ้นจากความอ่อนแอและความวุ่นวายของชาติ และจะต้องได้รับการแก้ไขไปพร้อมกับการฟื้นฟูความแข็งแกร่งของชาติ การฟื้นฟูความแข็งแกร่งและการรวมชาติคือแนวโน้มที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เป็นความชอบธรรมและความปรารถนาร่วมกันของประชาชน ในเส้นทางการฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของประชาชาติจีน พี่น้องทั้งสองฝั่งของช่องแคบจะสามารถแก้ไขปัญหาไต้หวันและบรรลุการรวมชาติได้ในไม่ช้าอย่างแน่นอน และจะร่วมกันเฉลิมฉลองความรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ของการฟื้นฟูประชาชาติจีน