ใครที่รู้สึกเศร้า เบื่อหน่าย มาฟังเรื่องเต่าตาบอดกับแอกไม้ไผ่

หลายคนอาจเคยได้ยินคำว่า “เต่าตาบอดกับแอกไม้ไผ่” แต่ยังไม่แน่ใจว่าแอกไม้ไผ่คืออะไร และเรื่องนี้สอนอะไร เราเองก็เคยเป็นค่ะ—ช่วงหนึ่งรู้สึกเศร้า เบื่อหน่าย เหมือนตื่นมาก็ไม่อยากทำอะไร พอได้กลับมาทบทวนเรื่องนี้จริงๆ มันทำให้มุมมองเบาขึ้นแบบค่อยเป็นค่อยไป แอกไม้ไผ่ (ในเรื่องเล่า) คือ “ห่วง/แอก” ที่ทำจากไม้ไผ่ ลอยอยู่ในทะเลกว้างๆ ภาพที่เรื่องพยายามให้เห็นคือ “โอกาส” ที่เล็กมากๆ และพบได้ยากสุดๆ แล้วก็มี “เต่าตาบอด” ที่โผล่ขึ้นมาหายใจเป็นครั้งคราว โอกาสที่เต่าตาบอดจะโผล่หัวขึ้นมาพอดีกับรูแอกไม้ไผ่ที่ลอยไปลอยมานั้น แทบเป็นไปไม่ได้เลย ใจความที่เรารับจากเรื่องนี้ (ในแบบคนธรรมดาที่กำลังเหนื่อย) คือ 1) การได้เกิดมาและได้มีโอกาสเรียนรู้/ทำความดี เป็นโอกาสที่ยากมาก 2) เวลาที่ใจเราหม่น เรามักมองไม่เห็น “คุณค่า” ของโอกาสที่มีอยู่ตรงหน้า วันที่เราเศร้า เราไม่จำเป็นต้องฝืนคิดบวกแรงๆ แค่ลองทำ 3 อย่างนี้ก็พอ (เราใช้จริงแล้วช่วยได้) - หยุด 1 นาทีแล้วถามตัวเองว่า “ตอนนี้เรายังมีแอกไม้ไผ่อะไรอยู่?” เช่น ยังมีลมหายใจ ยังมีบ้าน ยังมีคนหนึ่งคนที่คุยได้ หรือยังมีร่างกายที่พอพาเราอาบน้ำ กินข้าวได้ แค่นี้ก็เป็น ‘โอกาส’ แล้ว - ลดขนาดของเป้าหมายให้เล็กที่สุด: ถ้าวันนี้ไม่ไหวจริงๆ เป้าหมายอาจแค่ “อาบน้ำให้ได้” “กินข้าวหนึ่งมื้อ” “เก็บที่นอน” พอทำสำเร็จ ใจจะเริ่มกลับมามีแรงแบบไม่รู้ตัว - ฟัง/อ่านเรื่องเต่าตาบอดกับแอกไม้ไผ่ซ้ำๆ ตอนใจตก: สำหรับเรา การทวนเรื่องนี้เหมือนเตือนว่า ‘เราได้โอกาสที่ยากมากแล้ว’ งั้นขอใช้วันนี้แบบอ่อนโยนกับตัวเอง และค่อยๆ ทำสิ่งดีเล็กๆ ก็พอ สุดท้าย ถ้าใครกำลังเศร้าหนักๆ จนกินไม่ได้นอนไม่หลับต่อเนื่อง หรือรู้สึกไม่อยากอยู่คนเดียว ลองคุยกับคนที่ไว้ใจ หรือขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญนะคะ สำหรับเรา การยอมรับว่าต้องการความช่วยเหลือ ไม่ได้แปลว่าอ่อนแอเลย มันคือการเห็นค่าของโอกาส “แอกไม้ไผ่” ที่ยังอยู่ในมือเราค่ะ