จากประสบการณ์และข้อมูลที่ได้ติดตามเรื่องนี้มา ต้องบอกว่าสถานการณ์งบประมาณสำหรับค่าอาหารของ ส.ส. นั้นเป็นเรื่องที่หลายฝ่ายให้ความสนใจไม่น้อย โดยเฉพาะหลังจากที่มีข่าวว่าทีม ส.ส.จากพรรคภูมิใจไทยที่โสภณนำทีมได้เลือกจ่ายค่าอาหารกันเอง แทนการใช้เงินงบประมาณที่รัฐจัดสรรไว้ สิ่งนี้จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการตั้งคำถามว่ารัฐบาลหรือสภาผู้แทนราษฎรจะกล้าที่จะตัดงบประมาณส่วนนี้จริงหรือไม่ ในมุมมองผม การเลือกจ่ายค่าอาหารเองแสดงถึงความพยายามในการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีและความรับผิดชอบต่อการใช้งบประมาณของประชาชน แต่การตัดงบอาหารกลางวันของ ส.ส.นั้นอาจส่งผลต่อการทำงานและบรรยากาศในสภา เพราะงบนี้มักนำไปใช้ในการประชุมที่ยาวนาน และส่งเสริมการทำงานร่วมกันระหว่าง ส.ส. รวมถึงประธานสภา อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลที่เห็น ยังไม่มีการยืนยันแน่ชัดว่ารัฐบาลจะลดงบอาหารกลางวันจริงหรือไม่ และพรรคการเมืองอื่น ๆ หรือสมาชิกวุฒิสภาจะเห็นด้วยหรือไม่ ซึ่งประเด็นนี้มีความซับซ้อนอยู่ไม่น้อย เพราะเกี่ยวข้องกับแผนงบประมาณโดยรวมและการเลือกจัดสรรงบระหว่างงานในสภาที่สำคัญ ส่วนตัวเห็นว่า หากต้องการให้ ส.ส.ทำงานอย่างเต็มที่และลดงบประมาณส่วนที่ไม่จำเป็น ย่อมเป็นเรื่องที่ดี แต่ก็ต้องคำนึงถึงความเหมาะสมในการสนับสนุนสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้การประชุมและการทำงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ ยังมีข้อเสนอเรื่องการตั้งเกณฑ์ให้ผู้ที่ขาดประชุมเกิน 80% จะไม่สามารถรับเงินเดือนเดือนนั้น ๆ เพื่อกระตุ้นการเข้าร่วมประชุมและทำหน้าที่อย่างเต็มที่ ซึ่งก็ถือเป็นแนวทางที่น่าสนใจเพื่อเพิ่มความรับผิดชอบของผู้แทนราษฎร สุดท้ายนี้ การที่ ส.ส.ต้องลงมือจ่ายค่าอาหารเองอาจเป็นสัญญาณให้เห็นถึงความพยายามในการปรับตัวและตระหนักถึงความคุ้มค่าของงบประมาณรัฐบาล และเป็นแง่คิดให้กับการบริหารงบประมาณสาธารณะที่ควรมีความโปร่งใสและมีประสิทธิภาพต่อไป