ระวังตัวไว้บ้าง...ก็ดีนะ

คำว่า “อย่าไว้ใจใคร” ในที่ทำงาน สำหรับเราไม่ได้แปลว่าต้องเป็นคนเย็นชา หรือไม่คุยกับใครเลยนะคะ แต่แปลว่า “ให้ใจแบบมีสติ” เพราะเจอมาหลายครั้งว่า บางคนพูดดีมาก ใจดีมาก เหมือนพร้อมช่วยเหลือทุกอย่าง แต่พอถึงเวลาจริงกลับมีมุมที่เราไม่ทันคิด…เหมือนภาพที่เคยเห็นที่อีกคนกำลังผูกเชือกรองเท้า แต่อีกคนถือมีดอยู่ข้างหลัง แบบนั้นเลยค่ะ เหมือนจะบอกว่า ‘เราเตือนคุณแล้ว’ สิ่งที่เราทำแล้วรู้สึกว่าเซฟตัวเองได้ โดยไม่ทำให้บรรยากาศการทำงานพัง คือแบ่ง “ระดับความไว้ใจ” ให้ชัด เช่น เรื่องงานช่วยกันเต็มที่ แชร์ข้อมูลที่จำเป็นต่อการทำงานได้ แต่เรื่องส่วนตัวบางอย่างให้เป็นพื้นที่ของเราเอง เช่น รายได้ หนี้สิน ปัญหาครอบครัว ความสัมพันธ์ หรือแผนย้ายงาน เพราะเรื่องพวกนี้ถ้าหลุดไปอยู่ในปากคนที่ไม่หวังดี อาจกลายเป็นประเด็นนินทา หรือถูกเอาไปใช้กดดันเราทีหลังได้ อีกอย่างคือ อย่าด่วนสรุปจากคำพูด ให้ดู “พฤติกรรมตอนมีผลประโยชน์เกี่ยวข้อง” ค่ะ คนหวังดีจริงจะสม่ำเสมอ ไม่ใช่ดีเฉพาะเวลาต้องการความช่วยเหลือ หรือดีเพื่อจะรู้ข้อมูลเราเพิ่ม บางทีคนปากหวานจะชอบถามละเอียดเกินจำเป็น เช่น “เงินเดือนเท่าไหร่” “หัวหน้าว่าไงกับเธอ” “ทีมอื่นมีปัญหาอะไร” ถ้าเจอแนวนี้ เราจะตอบแบบกลางๆ หรือเปลี่ยนเรื่องทันที ถ้าจำเป็นต้องสนิทเพื่อทำงานร่วมกัน แนะนำให้ตั้งขอบเขตด้วยประโยคง่ายๆ เช่น “เรื่องนี้ขอเก็บไว้ส่วนตัวนะ” หรือ “ขอเช็คก่อนแล้วค่อยบอกได้ไหม” จะช่วยให้เราไม่เผลอเชื่อใจจนหมดใจ 100% และยังดูสุภาพ สุดท้าย “อยู่ให้เป็น” สำหรับเราคือ 3 อย่าง: เก็บหลักฐานงานสำคัญไว้เสมอ (แชต/อีเมล/สรุปประชุม), พูดให้น้อยแต่ชัดเจนในเรื่องงาน, และเลือกไว้ใจจากเวลาและผลงาน ไม่ใช่จากความสนิทอย่างเดียว ทำได้แบบนี้จะไม่ต้องระแวงทุกคน แต่ก็ไม่เปิดช่องให้ใครมาทำร้ายเราได้ง่ายๆค่ะ