Phu Tai language, a word a day

ถ้าเพิ่งเริ่มฝึก “ภาษาภูไท” เราว่าฝึกจาก “ประโยคสั้น ๆ ที่ใช้ทุกวัน” จะจำได้ไวกว่า เพราะได้เอาไปพูดจริงในบ้านเลย วันนี้ขอเติมตัวอย่างภาษาภูไทพร้อมคำแปลไทย แนวคุยกับคนในครอบครัว/เรื่องกินอยู่ (โทนกันเอง) ให้เอาไปใช้ต่อยอดจากโพสต์นี้นะ 1) ประโยคถาม-ตอบเรื่องกับข้าว (ใช้บ่อยมาก) - กับข้าวที่อิพ่อเอ็ดเห้อแซ่บอยู่บ่? = กับข้าวที่พ่อทำให้อร่อยไหม? - แซ่บอยู่ = อร่อยอยู่ / อร่อยนะ - บ่แซ่บ = ไม่อร่อย (พูดเบา ๆ เดี๋ยวโดนมอง) - กินเข้าแล้วบ่? = กินข้าวแล้วไหม? - ยังบ่ได้กิน = ยังไม่ได้กิน 2) ประโยคชวนกิน/ชวนทำอะไร - มากินนำกันเด้อ = มากินด้วยกันนะ - เอาอีกบ่? = เอาอีกไหม? - พอแล้วเด้อ = พอแล้วนะ - ไปนำกันบ่? = ไปด้วยกันไหม? 3) คำลงท้าย/คำเสริมที่ทำให้ฟังเป็นภาษาพูดธรรมชาติ - เด้อ = นะ/ล่ะ (ใช้ลงท้ายให้ฟังนุ่ม) - บ่ = ไหม/ไม่ (ขึ้นกับตำแหน่งในประโยค) - อยู่ = ใช้ย้ำความหมายประมาณว่า “อยู่/นะ” เช่น แซ่บอยู่ 4) ประโยคทักทาย-ถามไถ่ (เหมาะกับมือใหม่) - เป็นจั่งได๋? = เป็นยังไงบ้าง? - สบายดีบ่? = สบายดีไหม? - มื้ออื่นค่อยมานำกันเด้อ = วันหลังค่อยมาด้วยกันนะ ทริคที่เราใช้ฝึก “ภาษาภูไท ประโยค” ให้พูดได้ไว - เลือกวันละ 1 ประโยค แล้วพูดซ้ำ 3 รอบ: ตอนเช้า/เที่ยง/เย็น - จับคู่ประโยคกับสถานการณ์จริง เช่น ก่อนกินข้าวต้องลองพูด “กินเข้าแล้วบ่?” ทุกครั้ง - ถ้าไม่มั่นใจ สำเนียงยังไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เริ่มจากจำโครงประโยคก่อน แล้วค่อยปรับเสียงตามคนในบ้าน ถ้าอยากให้ช่วยทำ “ภาษาภูไท พร้อมคำแปล” เพิ่มเป็นหมวด ๆ (เช่น หมวดทักทาย หมวดไปตลาด หมวดคุยกับผู้ใหญ่) บอกหัวข้อที่อยากได้มาได้เลย เดี๋ยวเรารวมประโยคใช้จริงให้แบบอ่านง่ายค่ะ