ความสุดทนที่จะ
เป็นคนไม่สำคัญ
ไม่มีใครชื่นชม
ไม่มีใครอยากรักอยากเหลียวแล
จะแปรเป็นแรงบิดจิตให้เบี้ยว
อยากให้ทั้งโลกเห็นตัวเองในแบบที่
สูงส่งขึ้น งดงามขึ้น น่ารักขึ้น
โดยไม่ต้องออกแรงอะไร
มากกว่าการปั้นคำ
ขึ้นมาสร้างภาพ สร้างความเชื่อ
สร้างความเข้าใจที่ผิดจากความจริง
สาเหตุอันดับหนึ่งของการโกหกตลอดเวลา
คือ ไม่พอใจชีวิตตัวเองขั้นรุนแรง
แรงขับดันมหาศาล เกินต้านนั้น
ทำให้คำสามารถพรั่งพรูออกมาร้อยแปด
กลับดำเป็นขาว กลับขาวเป็นดำ
เค้นภาพที่ไม่มี ให้มันมีขึ้นมา
โกหกได้ทุกเรื่อง
ไม่ว่าเรื่องสำคัญที่น่าโกหก
หรือกระทั่งเรื่องหยุมหยิมที่ไม่มีใครเขาโกหกกัน
.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
คำโกหก
ไม่เคยมีอำนาจพอจะเปลี่ยนแปลงความจริง
แต่มีพลังดัดจิตคนโกหกให้บิดเบี้ยวได้คนหนึ่ง
ทุกการโกหกมีราคา
อย่าสะสมการโกหก
กระทั่งราคาสูงขนาดที่
ทำให้ไม่รู้แม้กระทั่งว่า
ตัวเองเป็นใครกันแน่
ทนดูหน้าตัวเองในกระจกไม่ได้
เอียนหรืออยากอาเจียนกับการเป็นใครก็ไม่รู้
ความสุขที่จะโกหก
มันเป็นแค่อารมณ์พอใจ มีปีติชั่ววูบชั่ววาบ
ที่ลืมตัวจริงๆขอ งตนได้สักพักหนึ่ง
การดึงดูดคนอื่นให้มาอยู่ในโลกลวงของเรา
เท่ากับการต้องจมตัวเอง
อยู่ที่ศูนย์กลางของโลกนั้น
ไม่ได้น่าภาคภูมิใจอย่างที่คิด
เมื่อโกหกมาก เท่ากับบิดเบือนโลกมาก
โลกที่จะต้องไปอยู่ จึงเป็นโลกที่ไม่มีอะไรจริง
มีแต่คนปลิ้นปล้อน มีแต่นักสร้างเรื่อง
สาดโคลนใส่กัน แทงกันข้างหลัง
หาใจจริงไม่เจอ ทั้งจากคนอื่น และจากตัวเอง
.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
ทางรอดเดียวที่จะออกจากภพของการลวงโลก
เริ่มก้าวแรกจากการเห็นความไม่พอใจตัวเอง
ยอมรับตามจริงว่า
มีแรงดัน มีการประดิษฐ์คำหลอก
‘สติยอมรับความจริง’
ในที่สุด ก็กลายเป็น ‘รับรู้ตามจริง’ ว่า
จิตอยู่ในภาวะหลอก ภาวะหลง ภาวะโง่
ไม่ใช่ภาวะจ ริง ไม่ใช่ภาวะดีๆ ไม่ใช่ภาวะฉลาด
จิตจะค่อยๆเกิดความสามารถ
เห็นเปรียบเทียบได้ว่า
อาการของจิตปกติ กับ จิตลวงโลก
แตกต่างกันอย่างไร
แล้วจะเกิดความพอใจ
ฉลาดเลือกใหม่
เลือกที่จะเป็นปกติ
ตลอดจนสร้างความพอใจขึ้นจากความปกตินั้น
ไม่ใช่เอาแต่สร้างความพอใจขึ้นจากความผิดปกติอีก
โลกของธรรมะสว่าง ช่วยให้กระจ่างว่า
ความจริงเป็นสิ่งสวยงาม
แม้ความสวยงามนั้น ยังไม่น่าพอใจ
ก็เต็มใจจะทำให้มันดีขึ้น
ด้วยคำอันเป็นสัตย์
และความพยายามอันเป็นจริง!
________________
ร้อยเรียงจากบทความของคุณดังตฤณ
Cr. เพจ #Dungtrin
#พุทธกาล










👍