จากประสบการณ์ส่วนตัวในการเลี้ยงดูลูก สิ่งที่สำคัญมากคือการสอนให้เด็กเรียนรู้ที่จะจัดการกับอารมณ์ของตัวเองตั้งแต่ยังเล็ก เพราะเด็กมักจะมีอารมณ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ ได้ง่าย โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับความผิดหวังที่เกิดขึ้นบ่อยๆ เช่น เมื่อลูกไม่ได้รับสิ่งที่ต้องการตามที่หวังไว้ ในช่วงเวลานั้น การที่พ่อแม่หรือผู้ปกครองยืนอยู่ข้างๆ และให้คำแนะนำที่เหมาะสมจะช่วยให้ลูกเข้าใจและยอมรับความรู้สึกของตัวเองได้ดีขึ้น หนึ่งในวิธีที่พบว่าได้ผลดีคือการตั้งคำถามเปิดใจ เช่น "หนูรู้สึกอย่างไรตอนนั้น?" ทำให้ลูกได้ทบทวนอารมณ์และคลายความรู้สึกที่ติดค้างอยู่ นอกจากนี้การให้ลูกเห็นว่าพ่อแม่ก็เคยมีความผิดหวังและสามารถจัดการกับมันได้ จะช่วยให้ลูกเรียนรู้แบบอย่างที่ดี สำหรับบางครั้งที่ลูกยังไม่สามารถจัดการกับอารมณ์ได้ดี ผู้ปกครองอาจใช้วิธี "ฝ่ามืออรหันต์" ที่เปรียบเสมือนการปลอบโยนอย่างอ่อนโยน เพื่อช่วยลูกคลายความรู้สึกแย่ลงและรู้สึกว่ามีใครดูแลอยู่ข้างๆ ความรู้สึกเหล่านี้สามารถสร้างความมั่นใจและปลอดภัยให้กับเด็กได้มาก สุดท้ายแล้ว ความอดทนและการสื่อสารที่เปิดเผยอย่างต่อเนื่องระหว่างพ่อแม่และลูกเป็นกุญแจสำคัญในการช่วยเด็กพัฒนาทักษะการจัดการอารมณ์และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าใจตัวเองและผู้อื่นได้ดีขึ้น