จากประสบการณ์การฝึกลูกสาวคุยกับแม่ พบว่าการใช้ประโยคง่ายๆ และคำถามที่ใกล้ชิดกับความรู้สึก เช่น "มีเด็กง่วงนอนจริงมั้ย" หรือ "ไม่ง่วงใช่มั้ย" ช่วยสร้างความเอาใจใส่และความเข้าใจระหว่างแม่ลูกได้ดีมากๆ บ่อยครั้งที่เด็กอาจแสดงท่าทางเหนื่อยล้าหรือไม่อยากพูด แต่การสื่อสารด้วยคำพูดที่อ่อนโยนและเปิดโอกาสให้เด็กตอบกลับอย่างสนุกสนาน ทำให้เด็กเกิดความมั่นใจและสนใจที่จะเรียนรู้การพูดมากขึ้น สำหรับคุณแม่ที่กำลังฝึกลูกพูด ควรให้ความสำคัญกับช่วงเวลาที่เหมาะสม เช่น ก่อนนอนหรือหลังตื่นนอน เพราะเด็กจะมีอารมณ์ผ่อนคลายและพร้อมรับฟังมากกว่าช่วงเวลาที่ง่วงหรือเหนื่อย นอกจากนี้ การสนับสนุนลูกด้วยคำชม เช่น "โอเคเชื่อแล้วว่าไม่ง่วง" ช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดี และเป็นการกระตุ้นให้เด็กพูดมากขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ สุดท้าย สิ่งสำคัญคือความอดทนและความรักในการสื่อสาร เพราะพัฒนาการของเด็กแต่ละคนแตกต่างกัน การฟังและตอบสนองอย่างใส่ใจจะช่วยให้การฝึกพูดของลูกสาวเป็นไปอย่างมีความสุขและได้ผลดีมากที่สุด