ถ้าคุณกำลังหา “คําคมการเมืองไทย” ที่ไม่ใช่แค่เท่ แต่สะท้อนความรู้สึกของคนธรรมดาที่ตามข่าวการเมืองแล้วเหนื่อยใจ ฉันรวมแนวคิด/ประโยคที่อ่านแล้วเหมือนโดนจี้ตรงแผลไว้ให้ เผื่อเอาไปใช้เป็นแคปชั่น แชร์เตือนใจ หรือเก็บไว้คิดต่อแบบไม่ต้องด่ากัน คําคมการเมืองไทยที่ฉันเจอบ่อยในช่วงนี้คือฟีล “เลือกมาแล้วก็หาเรื่องไล่อยู่ดี” มันเหมือนบอกว่า ต่อให้เราทำหน้าที่ในระบบไปแล้ว บางคนก็ยังพยายามลดทอนคุณค่าคะแนนของประชาชนอยู่ดี โดยเฉพาะเวลามีคนพูดทำนองว่า “พวกเราโง่ ไม่มีปัญญาจะเลือกเขาหรอก” ประโยคแบบนี้เจ็บตรงที่มันไม่ใช่การวิจารณ์นโยบาย แต่มันคือการดูถูกคนทั้งกลุ่ม แล้วพอมีการผลักให้ “เชียร์การปล้นอำนาจจากประชาชน” ด้วยเหตุผลสารพัด มันยิ่งทำให้รู้สึกว่าเสียงของเราไม่ได้ถูกมองว่าเท่ากัน อีกประโยคที่สะท้อนบรรยากาศในโซเชียลมากๆ คือ “ประเทศไทยเป็นของคนกลุ่มเดียว” เพราะหลายครั้งที่เห็นต่างแล้วโดนตีตราทันที บางคนมอง “คนเห็นต่างคือความ…ในสายตาเขา” (จะเป็นคำไหนก็แล้วแต่บริบท) สุดท้ายมันกลายเป็นวงจรที่ “คนไหนเขาก็ไม่เอา โดนไล่หมด” ความเห็นต่างเลยไม่ใช่พื้นที่ถกเถียง แต่เป็นเหตุให้ถูกผลักออกจากวงสนทนา ถ้าจะเลือกคําคมการเมืองไทยแบบเอาไปใช้ได้จริง ฉันแนะนำให้เลือกภาษาที่ “สะท้อนหลักการ” มากกว่า “โจมตีคน” เช่น - “ไม่ต้องรักฝ่ายเดียวกัน แค่เคารพสิทธิของกันและกันก็พอ” - “ประชาธิปไตยไม่ใช่แค่วันเลือกตั้ง แต่คือทุกวันที่เสียงคนเล็กๆ ยังถูกนับ” - “เถียงได้ แต่ห้ามดูถูกกัน เพราะประเทศนี้ไม่ใช่ของคนกลุ่มเดียว” เวลาจะโพสต์หรือแชร์คําคมการเมืองไทย ฉันมักเช็ก 3 อย่าง: 1) ไม่พาดพิงบุคคลจนเสี่ยงเป็นการใส่ร้าย 2) เลือกคำที่ชวนคิดมากกว่าชวนแตกแยก 3) โฟกัสที่หลักการ เช่น สิทธิ เสรีภาพ ความเท่าเทียม และความรับผิดชอบของผู้มีอำนาจ สุดท้าย ต่อให้จะมีโมเมนต์ที่เผลอคิดว่า “ไม่ต้องเลือกตั้ง” เพราะเหนื่อยและท้อ ฉันยังเชื่อว่าอย่างน้อยการตั้งคำถาม การตรวจสอบ และการไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเสียงประชาชน คือจุดเริ่มต้นของการเป็น “คนตื่นตัว” ที่มีคุณค่าที่สุดแล้ว