กระรอกด่อน

หลายคนเห็นรูปแล้วถามเหมือนกันว่า “ตัวอะไร” แล้วก็เดากันไปต่างๆ นานา—ของที่เราเจอในรูปนี้คือ “กระรอกด่อน” ที่บางคนเรียก “กระรอกเผือก” หรือชอบค้นว่า “กระรอกสีชมพู/กระรอกหางชมพู” เพราะสีขนมันอ่อนมาก ออกครีมๆ ชมพูจางๆ เวลาโดนแสงแดดจ้าๆ บนกิ่งไม้จะยิ่งดูอมชมพูขึ้นไปอีก เลยทำให้คำว่า “กระรอกสีชมพู” ติดค้นหากันเยอะ แล้วกระรอกด่อน คืออะไร? จากที่เราเคยอ่านและสังเกตเองแบบคนดูสัตว์ข้างทาง กระรอกด่อนมักหมายถึงกระรอกที่มีสีขนอ่อนผิดจากตัวปกติ (เหมือนภาวะสีจาง/เผือกบางส่วน) ไม่ได้แปลว่าเป็นสายพันธุ์แปลกใหม่เสมอไป จุดที่ทำให้คนสับสนคือพอเจอแดด + กล้องมือถือปรับแสง สีจะเพี้ยนไปทางชมพูได้ง่าย โดยเฉพาะตอนน้องนั่งนิ่งๆ อาบแดดชิลๆ ฉากหลังเป็นท้องฟ้าสีฟ้าสดและใบไม้สีเขียวตัดกัน ถ้าอยากสังเกตแบบง่ายๆ เวลาเจอ “กระรอกเผือกชมพู” ให้ดู 3 อย่างนี้: 1) สีขน: จะอ่อนทั้งตัวหรืออ่อนเป็นปื้นๆ ไม่เข้มเท่ากระรอกทั่วไป 2) สีหาง: หลายคนจำจาก “หางชมพู” แต่จริงๆ บางตัวเป็นหางครีม/ส้มอ่อน พอโดนแดดเลยดูชมพู 3) ตา/ผิว: กระรอกเผือกแท้บางตัวอาจตาออกแดงหรือสีอ่อนกว่าปกติ แต่ก็ไม่ใช่ทุกตัวจะเห็นชัด อีกคำที่ค้นแล้วเจอบ่อยคือ “กระรอกข้างลาย” อันนี้คนมักเอามาเทียบกัน เพราะกระรอกข้างลายจะมีลายข้างตัวชัดกว่า แต่กระรอกด่อนจะเด่นที่ “โทนสีซีดอ่อน” มากกว่า “ลาย” ถ้าลายข้างยังชัดแต่สีโดยรวมซีด ก็ยิ่งทำให้ดูแปลกตา ส่วนเรื่องพิกัด “แถวบางเขน” เราไม่ขอฟันธงว่าในรูปนี้อยู่จุดไหนแน่ๆ (เพราะเราแค่เจอตามทาง) แต่ถ้าอยากเจอกระรอกหางยาวๆ แบบนี้ แนะนำลองเดินดูช่วงเช้าหรือช่วงบ่ายแก่ๆ ตามแนวต้นไม้ใหญ่ในย่านที่มีบ้านไม้/หลังคาสังกะสีเก่าๆ หรือพื้นที่ที่มีต้นไม้เยอะๆ กระรอกจะชอบขึ้นไปนั่งบนกิ่งไม้สูงๆ รับแดด แล้วค่อยๆ ขยับหากิน สุดท้าย ใครอยากถ่ายให้น้องชัดๆ แบบไม่รบกวน แนะนำซูมจากระยะไกล ไม่ไล่ ไม่ส่งเสียงดัง และไม่ให้อาหารสุ่มสี่สุ่มห้า (ของหวาน/ขนมปังไม่เหมาะ) แค่นั่งดูเงียบๆ เดี๋ยวน้องก็จะโชว์ท่านั่งอาบแดดน่ารักๆ ให้เราเอง