ทุ่งดอกไม้อินเนอร์มองโกเลีย

หลายคนถามกันบ่อยว่า “ดอกเสาเย่า คืออะไร” เพราะชื่อไทยไม่ค่อยคุ้นหู แต่ถ้าเรียกเป็นอังกฤษจะเข้าใจง่ายขึ้นว่า Herbaceous Peony (พีโอนีชนิดล้มลุก) ส่วนชื่อจีนคือ 芍药 อ่านว่า เสา-เย่า (sháo yào) และชื่อวิทยาศาสตร์ที่เจอบ่อยคือ Paeonia lactiflora จากประสบการณ์เรา ตอนที่ไปเจอ “ทุ่งดอกพีโอนีสีขาว” แถว Hulunbuir / Inner Mongolia (อินเนอร์มองโกเลีย) มันทำให้ภาพจำของคำว่าเสาเย่าชัดมาก เพราะดอกจะเป็นพุ่มเตี้ยๆ ไม่ใช่ไม้พุ่มใหญ่แบบโบตั๋น และเวลาบานเป็นทุ่งคือแน่นสุดลูกหูลูกตา ถ่ายรูปออกมาสีขาวละมุนมาก โดยเฉพาะวันที่ฟ้าเปิด มีฉากหลังเป็นป่าเขียวๆ ตัดกันสวยมาก แล้ว “ดอกเสาเย่า ความหมาย” คืออะไร? ในวัฒนธรรมจีน เสาเย่ามักสื่อถึงความรัก ความอ่อนโยน ความบริสุทธิ์ และความงามแบบมีเสน่ห์ (หลายที่ยังผูกกับเรื่องความโรแมนติกและความคิดถึงด้วย) เลยไม่แปลกที่คนจีนชอบเอาไปทำเป็นดอกไม้ประจำฤดูกาลหรือใช้ในงานมงคลต่างๆ จุดที่หลายคนสับสนคือ เสาเย่าต่างจาก “ดอกโบตั๋น” ยังไง แบบสรุปที่เราใช้จำ: - เสาเย่า (芍药 / Herbaceous Peony) = ไม้ดอกล้มลุก พุ่มไม่สูงมาก พอหมดฤดูเหนือดินจะดูยุบๆ แล้วแตกใหม่ บานช่วงปลายใบไม้ผลิ-ต้นฤดูร้อน - โบตั๋น (牡丹) = ไม้พุ่มยืนต้น โครงกิ่งชัดกว่า บานเร็วกว่าในช่วงใบไม้ผลิ และฟีลดอกจะอลังการแบบ “ราชาแห่งดอกไม้” ตามที่ชอบพูดกัน อีกอย่างที่เราเพิ่งรู้แล้วชอบมากคือ “รากเสาเย่า” ในแพทย์แผนจีนเรียก 白芍 (ไป๋เสา) มักถูกพูดถึงเรื่องบำรุงเลือด ช่วยเรื่องปวดประจำเดือน ลดเกร็งกล้ามเนื้อ และช่วยปรับสมดุลในร่างกาย (แต่อันนี้ถ้าใครจะทานเป็นสมุนไพรจริงๆ แนะนำเช็กกับผู้เชี่ยวชาญก่อน เพราะแต่ละคนสภาพร่างกายไม่เหมือนกัน) ถ้าคุณกำลังหาคำตอบสั้นๆ ว่า “เสาเย่า คืออะไร” สำหรับเราเสาเย่าคือพีโอนีชนิดล้มลุกที่ทั้งสวยและมีความหมายดี แถมถ้าได้เห็นเป็นทุ่งที่อินเนอร์มองโกเลียสักครั้ง จะเข้าใจเลยว่าทำไมคนถึงหลงรักดอกนี้มากๆ