การเติบโตขึ้นมาในสังคมที่เต็มไปด้วยเสียงดนตรีไทย ทำให้ผมเห็นถึงความสำคัญของการอนุรักษ์วัฒนธรรมนี้อย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ภูเก็ตที่มีทั้งความหลากหลายทางวัฒนธรรมและธรรมชาติที่สวยงาม การเป็นเด็กดนตรีไทยในภูเก็ตไม่เพียงแต่หมายถึงการเรียนรู้การเล่นเครื่องดนตรีไทยอย่างซออู้ ระนาด หรือขลุ่ย แต่ยังหมายถึงการเข้าใจรากฐานของเพลงไทยและสามารถสื่อสารอารมณ์ผ่านเสียงดนตรีเหล่านั้นได้อย่างจริงใจ ในชีวิตประจำวันผมมีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมดนตรีไทยทั้งในโรงเรียนและชุมชน ซึ่งช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงานและแบ่งปันความรักในศิลปะนี้กับคนรอบข้าง สิ่งที่ผมประทับใจมากคือการได้เห็นเด็กๆ รุ่นใหม่ยังคงสนใจในเสียงดนตรีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทั้งการแต่งกายแบบไทยและทำนองเพลงที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว ผมเชื่อว่าดนตรีไทยไม่ได้เป็นเพียงแค่บทเพลงที่สวยงามในอดีตเท่านั้น แต่ยังสามารถต่อยอดสู่การแสดงและงานสร้างสรรค์สมัยใหม่ที่ผสมผสานกับเครื่องดนตรีตะวันตก จึงทำให้ดนตรีไทยมีความทันสมัยและน่าติดตามมากขึ้นสำหรับคนรุ่นใหม่ อย่างไรก็ตาม การรักษาภูมิปัญญาแบบดั้งเดิมก็ยังคงสำคัญเพื่อให้เด็กดนตรีไทยวันนี้และอนาคตยังคงรู้สึกผูกพันและสนุกกับเพลงไทยอย่างแท้จริง สุดท้ายนี้ การสนับสนุนจากครอบครัวและชุมชนในภูเก็ตถือว่าเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้ผมและเพื่อนๆ สามารถเติบโตในเส้นทางดนตรีไทยได้อย่างมั่นใจและมีความสุข ผมหวังว่าวันหนึ่งดนตรีไทยจะเป็นสะพานเชื่อมวัฒนธรรมและแรงบันดาลใจให้กับคนทั่วโลกได้รู้จักและชื่นชมเหมือนที่ผมรู้สึกทุกครั้งที่ได้เล่นดนตรีไทย