ถ้ากำลังลังเลว่าจะอ่าน “ความสุขมันยืดได้เหมือนชีสไหมนะ” ดีไหม เราว่าหนังสือเล่มนี้เหมาะกับวันที่อยากได้อะไรเบา ๆ แต่ไม่ตื้นค่ะ เป็นงานแนวหนังสือภาพที่อ่านไว ทว่าประเด็นข้างในค่อนข้างลึก โดยเฉพาะเรื่อง “ความสุข” “การยอมรับตัวเอง” และความสัมพันธ์กับคนรอบตัว ภาพรวมที่เรารู้สึกหลังอ่านคือ มันไม่ได้สอนให้เราฝืนยิ้มตลอดเวลา แต่เหมือนชวนตั้งคำถามว่า ความสุขของเราจริง ๆ หน้าตาเป็นแบบไหน และมัน “ยืดได้” หรือ “หดได้” ตามสถานการณ์เหมือนชีสจริงไหม บางช่วงอ่านแล้วให้ความรู้สึกอบอุ่น บางช่วงก็สะกิดใจแบบเงียบ ๆ เพราะมันแตะเรื่องการไม่ค่อยชอบตัวเอง การเปรียบเทียบ และการค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะรักตัวเองขึ้นทีละนิด สิ่งที่เราชอบคือ “จังหวะการเล่า” ที่ไม่ยัดเยียด ข้อความไม่เยอะ แต่เลือกคำพอดี ทำให้เราตีความได้ตามประสบการณ์ของตัวเอง ใครที่เคยรู้สึกว่าเราไม่ดีพอ หรือเผลอไปโทษตัวเองบ่อย ๆ จะอินง่ายมาก อีกอย่างคือภาพประกอบ (และธีมชีส/ความยืดหยุ่น) ช่วยทำให้เรื่องหนัก ๆ กลายเป็นอ่านง่ายขึ้น เหมือนผู้เขียนตั้งใจทำให้การฮีลใจไม่ต้องจริงจังตลอดเวลา ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับ - คนที่ชอบงานภาพประกอบ อ่านเพลิน แต่ได้ข้อคิด - คนที่กำลังเหนื่อย ๆ หมดไฟ หรือรู้สึกไม่ค่อยรักตัวเอง - คนที่อยากได้เล่มสั้น ๆ อ่านจบในหนึ่งนั่ง แล้วรู้สึกเบาขึ้น วิธีอ่านให้ได้ประโยชน์ (อันนี้เราใช้เองแล้วเวิร์ก) คืออ่านรอบแรกแบบปล่อยใจไปกับภาพก่อน แล้วรอบสองค่อยหยุดตรงหน้าที่รู้สึกสะดุด แล้วจด 1 ประโยคที่โดนใจ หรือเขียนต่อว่า “วันนี้ความสุขของเรายืดได้แค่ไหน” บางวันคำตอบอาจเป็น “ไม่ยืดเลย” ก็ไม่ผิดนะ แค่ได้ยอมรับมันก็ถือว่าโอเคแล้ว สุดท้าย ถ้าคุณกำลังหาหนังสือรีวิว/หนังสือฮีลใจที่อ่านง่าย แต่ยังมีอะไรให้คิดต่อ “ความสุขมันยืดได้เหมือนชีสไหมนะ” เป็นเล่มที่เราแนะนำให้ลองเปิดใจค่ะ อ่านจบแล้วอาจไม่ได้ทำให้ทุกอย่างดีขึ้นทันที แต่ช่วยให้เราใจดีกับตัวเองมากขึ้นจริง ๆ