🌞猫と過ごす一日🐈🐈‍⬛

ถ้าใครกำลังเสิร์ชหา “แมวสวนลุมพินี” แล้วอยากไปเจอน้องแบบไม่งง เราขอแชร์ทริปเดินเล่นของเราแบบละเอียดขึ้นนิดนึง เผื่อช่วยให้ไปแล้วสนุกขึ้น และไม่เผลอทำอะไรที่รบกวนน้อง ๆ ค่ะ อย่างแรกเลย น้องแมวในสวนลุมพินีเจอได้แทบทุกโซนจริง ๆ ตั้งแต่ทางเดินอิฐ สนามหญ้า ใต้พุ่มไม้ ไปจนถึงแถวโต๊ะหิน/ม้านั่งหิน บางตัวนอนหลับยาวแบบไม่สนโลก บางตัวเดินมาคลอเคลียใกล้เท้าเราเลย ฟีลเหมือนน้องเป็นเจ้าถิ่น ส่วนเราคือแขกที่แวะมาทักทาย เรื่อง “ขี้อ้อนและไม่กลัวคน” เราว่าจริงมาก โดยเฉพาะตัวที่คุ้นคน จะมีทั้งสายเซลฟี่ (เดินมาดมกล้อง) สายอ้อนให้เกา และสายเดินตามเงียบ ๆ แต่ก็มีบางตัวที่ชอบซ่อนใต้พุ่มไม้หรือแอบมองห่าง ๆ แนะนำให้เรานั่งนิ่ง ๆ พูดเบา ๆ แล้วปล่อยให้น้องเป็นฝ่ายเข้ามาเอง จะได้ไม่ทำให้น้องเครียด หลายคนสงสัยว่าให้อาหารได้ไหม—ในสวนจะมีคนพกอาหารมาให้น้องบ้าง และเท่าที่เราเห็นก็มีเจ้าหน้าที่/คนดูแลที่คอยให้เหมือนกัน ถ้าจะให้จริง ๆ เราแนะนำให้ “ให้แบบพอดีและสะอาด” เช่น อาหารเม็ดสำหรับแมวโดยเฉพาะ หรืออาหารเปียกเป็นซอง (เห็นคนป้อนจากซองอยู่บ้าง) และควรเก็บซอง/ขยะกลับทุกครั้ง ที่สำคัญไม่ควรให้ของปรุงรสจัด นมวัว หรือเศษอาหารคน เพราะบางตัวท้องเสียง่าย อีกอย่างที่เห็นบ่อยคือ น้องหลายตัวจ้ำม่ำ สุขภาพดี แต่ก็อาจมีรอยแผลเล็ก ๆ หรือรอยนักรบบ้าง (โดยเฉพาะตัวผู้) ถ้าเจอตัวไหนมีแผลเยอะ/ซึมผิดปกติ เราว่าควรหลีกเลี่ยงการจับตัว และแจ้งเจ้าหน้าที่หรือกลุ่มคนที่ดูแลแมวในสวนแทน จะปลอดภัยกับทั้งเราและน้อง ทริคเล็ก ๆ สำหรับคนอยากถ่ายรูป: อย่าใช้แฟลชใกล้ ๆ หน้าแมว, ย่อตัวให้อยู่ระดับสายตาน้อง, และเว้นระยะเวลาน้องกำลังกิน/หลับ ไม่เข้าไปกวนมาก จะได้ภาพธรรมชาติสุด ๆ โดยเฉพาะมุมม้านั่งหิน โต๊ะคอนกรีต และใต้พุ่มไม้—มีโอกาสเจอทั้งแมวดำ แมวลายขาวดำ แมวส้ม แมวสามสี และลายสลิดแบบครบทีมเลย สรุปคือ “แมวสวนลุมพินี” เหมาะมากกับวันพักใจ เบื่อห้าง เบื่อคาเฟ่ แค่มาเดินชิล ๆ ก็หมดวันได้จริง ๆ เราเองยังทักทายไม่ครบ เพราะน้องเยอะและกระจายทั่วสวน ใครไปแล้วเจอตัวไหนขี้อ้อนเป็นพิเศษ ลองสังเกตนิสัยน้องดู สนุกกว่าที่คิดค่ะ