ข้อคิดหลังแว่นดำ 🥰
รอยยับย่นที่ซ่อนอยู่หลังแว่นกันแดด
.
"ในวันที่เราอายุยี่สิบ... เราสวมชุดนักบินด้วยความรู้สึกว่าตัวเองคือเจ้าเวหา ใบหน้าเกลี้ยงเกลา ดวงตาเป็นประกาย แข่งกันว่าใครจะดูดีที่สุดเมื่อเดินลงจากค็อกพิท ตอนนั้นโลกสดใสและเราคิดว่าเราเป็นอมตะ
.
แต่เมื่อกาลเวลาพัดผ่าน... ท้องฟ้าสอนให ้เรารู้จักความกลัวและความรับผิดชอบ
.
วันนี้ เมื่อเรายืนอยู่ตรงนี้อีกครั้ง ท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง รูปลักษณ์ภายนอกที่เคย 'ดูดี' แบบเด็กหนุ่ม ได้จางหายไป แต่มันถูกแทนที่ด้วยบางสิ่งที่ทรงพลังกว่า
.
มันคือ 'ความน่าเกรงขาม' ของผู้ที่ผ่านพายุมานับครั้งไม่ถ้วน
รอยย่นข้างแก้มไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่มันคือร่องรอยของการตัดสินใจเป็นตายในเสี้ยววินาที ความนิ่งภายใต้แว่นกันแดดนั้น ไม่ใช่ความหยิ่งยโส แต่มันคือความสงบของมหาสมุทรที่ลึกหยั่งคาด
.
เด็กหนุ่มมีความเร็ว... แต่ผู้เจนจัดมีความแม่นยำ
.
เด็กหนุ่มอยากเป็นฮีโร่... แต่พวกเรา คือผู้คุมกฎแห่งท้องฟ้า"
.
🙉🙊🙈






















