ในชีวิตประจำวันที่เต็มไปด้วยเสียงเร่งรีบและการตัดสินใจเร็ว ๆ หลายครั้งที่เราตัดสินใจโดยไม่ทันคิดอย่างรอบคอบ เหมือนที่บทความเปรียบเทียบกับพฤติกรรมของแมว ที่ชอบหยุดมองและคิดก่อนจะลงมือทำ การเรียนรู้ที่จะทำตัวเหมือนไม่รีบเหมือนแมวนั้นเป็นสิ่งสำคัญมากโดยเฉพาะกับเรื่องที่ส่งผลต่อสุขภาพและความรู้สึกของเรา เช่น การควบคุมน้ำหนักหรือการเลือกกินอาหารอย่างทุเรียนที่กลิ่นหอมและเราก็อยากกิน ทุเรียนแม้ว่าจะอร่อยแต่ก็มีแคลอรีสูง การพิจารณาว่าเรากำลังอยู่ในช่วงควบคุมน้ำหนักหรือว่าจะมีการตรวจเลือดในอีกไม่กี่วันเป็นการช่วยให้ตัดสินใจกินหรือไม่กินได้อย่างเหมาะสม สิ่งนี้เหมือนกับแมวที่ไม่รีบร้อนกระโดดเข้าไป แต่ใช้เวลาสังเกตว่าสิ่งนั้นปลอดภัยหรือเหมาะสมกับสถานการณ์หรือไม่ ฉันเองเคยเจอสถานการณ์แบบนี้หลายครั้ง เวลาเจอของอร่อย ๆ น่ากินใจอยากมาก แต่พอหยุดคิดสักนิดว่า สุขภาพเราในช่วงนี้เป็นอย่างไร คุมน้ำหนักหรือเปล่า หรือกำลังมีนัดตรวจสุขภาพ มันช่วยให้ตัดสินใจได้ดีกว่า และทำให้ไม่รู้สึกผิดเมื่อตัดสินใจกิน หรือถ้าไม่กินก็ไม่มีความเสียดายเพราะเราคิดแล้วอย่างมีสติ แมวยังสอนเราว่าการไม่รีบร้อนไม่ใช่การลังเลจนเสียโอกาส แต่เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดและรู้ตัว ฉะนั้นอย่ากลัวที่จะทำตัวช้า ๆ บ้าง หยุดหายใจลึก ๆ สังเกตสิ่งรอบตัว แล้วถามตัวเองให้ดีว่าควรทำอะไร อย่างน้อยการชะลอให้ชีวิตได้เห็นรายละเอียดมากขึ้น จะช่วยให้เราเข้าใจตัวเองและสถานการณ์มากขึ้นอย่างแท้จริง และที่สำคัญคือเราไม่พลาดความสุขที่แท้จริงในชีวิตไปโดยไม่รู้ตัว