ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่เห็นพ่อทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาได้พักเหมือนกัน การเห็นพ่อทนตากแดดทั้งวันทำงานเพื่อครอบครัวทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดในใจมาก บางครั้งผมก็อยากจะช่วยแบ่งเบาภาระแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี สิ่งที่ผมทำคือพยายามเข้าใจและอยู่เคียงข้างพ่อเสมอ บางวันพ่อกลับบ้านมาเหนื่อยมาก ผมจะชวนพ่อพักผ่อนหรือช่วยเหลืองานบ้านเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้บรรยากาศในบ้านสดชื่นขึ้น นอกจากนี้ผมยังคิดว่าการพูดคุยและแสดงความรักต่อพ่อเป็นสิ่งสำคัญ เพราะมันทำให้พ่อรู้สึกความอบอุ่นและกำลังใจในการทำงานหนักต่อไป ผมอยากจะบอกคนที่กำลังอ่านบทความนี้ว่า การเป็นลูกที่กตัญญูไม่ใช่แค่การทำสิ่งยิ่งใหญ่ แต่เริ่มจากความใส่ใจและช่วยเหลือพ่อแม่ในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ทุกวัน เมื่อเราเข้าใจความลำบากของท่าน เราก็จะมีแรงบันดาลใจในการดูแลและตอบแทนท่านอย่างดีที่สุด บางครั้งแค่รอยยิ้ม หรือคำพูดให้กำลังใจก็มีค่ามากกว่าสิ่งใด