ในการย้อนรอย #วันนี้ในอดีต วันที่ 19 พ.ศ. 2025 นั้น ผมรู้สึกว่าภาพและคำที่ปรากฎมีความหมายลึกซึ้งมากกว่าที่ตาเห็น ความงดงามของธรรมชาติและการเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่าง "กายตาพญาเผิน" หรือ "อัปสราหสงฟ้า" นั้นแสดงให้เห็นถึงความผูกพันระหว่างมนุษย์กับองค์ประกอบของธรรมชาติอย่างลงตัว ผมจำได้ว่าในวันนั้น ภาษาที่ใช้ในบทกวีหรือคำบรรยาย ล้วนแต่เป็นถ้อยคำที่งดงามและเต็มไปด้วยความรู้สึก แม้จะมีบางคำที่ดูเหมือนจะยากเข้าใจ เช่น "หรือเหี่ยลงมาแต่ฟ้า" หรือ "หรือต้องใช้ภาษาสวรรค์" แต่สิ่งเหล่านี้กลับเป็นเสน่ห์ที่ทำให้เราได้เข้าใจถึงความเชื่อของชาวบ้านที่มีต่อธรรมชาติและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือความรู้สึกที่ว่า "งามจนบ่อยากหันตาหนี" นั่นแสดงถึงความงดงามที่จับใจจนเราอยากอยู่กับช่วงเวลานั้นไปนานๆ ในฐานะผู้ที่ชื่นชอบเรื่องราวพื้นบ้านและวัฒนธรรม ผมเชื่อว่าการรักษาและบันทึกช่วงเวลาที่งดงามเหล่านี้ไว้ใน #วันนี้ในอดีต ไม่เพียงแต่ช่วยให้เราเรียนรู้ประวัติศาสตร์แต่ยังสร้างความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของเราอีกด้วย ถ้าใครสนใจ อย่าลืมหยิบกล้องหรือสมาร์ทโฟนมาเก็บภาพความทรงจำในช่วงเวลาที่สำคัญเหล่านี้ไว้ เพราะภาพถ่ายไม่เพียงแต่บันทึกสิ่งที่เห็น แต่ยังสะท้อนความรู้สึกและเรื่องราวที่ไม่มีคำบรรยายใดเทียบได้