“เราคนธรรมดา ล้มได้ครับ” อยากพูดเรื่องนี้ตรงๆ ครับ
“เราคนธรรมดา ล้มได้ครับ”
อยากพูดเรื่องนี้ตรงๆ ครับ…
เรื่องที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึงในโลกของคนทำธุรกิจ
โลกโซเชียลมันเต็มไปด้วยคนสำเร็จครับ…
มีแต่คนแชร์วันที่ดี วันที่ยอดพุ่ง วันที่ขยายสาขา วันที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
แต่ไม่ค่อยมีใครพูดถึงอีกด้านครับ…
วันที่ล้ม วันที่พัง วันที่ร้องไห้คนเดียว วันที่ไม่รู้จะไป ต่อยังไง
ผมเป็นคนธรรมดาครับ…
ไม่ได้เก่งกว่าใคร ไม่ได้โชคดีกว่าใคร และไม่ได้ผ่านมาโดยไม่เคยล้มเลย
ล้มมาเยอะมากครับ… แต่ละครั้งก็เจ็บจริงๆ ด้วย
และสิ่งที่เรียนรู้จากการล้มมาตลอดคือครับ…
การล้มมันไม่ได้น่าอายครับ สิ่งที่น่าอายกว่าคือการแกล้งทำเป็นว่าไม่เคยล้ม
เพราะคนที่บอกว่าไม่เคยล้ม… เขาแค่ไม่เคยลองอะไรจริงๆ เลยครับ
คนธรรมดาอย่างเราครับ…
ล้มได้ เจ็บได้ กลัวได้ ร้องไห้ได้ สงสัยในตัวเองได้ และไม่รู้คำตอบได้
ทั้งหมดนั้นไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่งพอครับ มันแค่แปลว่าเราเป็นมนุษย์
แต่สิ่งที่ทำให้คนธรรมดาไม่ธรรมดาครับ…
ไม่ใช่การไม่ล้ม แต่คือ การล้มแล้วยังเลือกที่จะลุกขึ้นมาอีกครั้ง
ไม่ต้องลุกขึ้นมาแบบสวยงามครับ ไม่ต้องลุกขึ้นมาพร้อมบทเรียนและคำคม
แค่ลุกขึ้นมาก็พอครับ… แม้จะเซ แม้จะยังเจ็บอยู่ แม้จะยังไม่แน่ใจว่าจะไปต่อยังไง
ผมล้มมาหลายครั้งครับ…
แต่ละครั้งคิดว่าจะไม่ไหวแล้ว แต่ละครั้งคิดว่าครั้งนี้หนักเกินไปแล้ว
แต่ทุกครั้ง… ก็ลุกขึ้นมาได้ครับ ไม่รู้ยังไงเหมือนกัน แต่ลุกขึ้นมาได้
และทุกครั้งที่ลุกขึ้นมาได้ครับ…
ไม่ได้กลับมาเหมือนเดิม มันกลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิมนิดหนึ่งเสมอ
นิดเดียวครับ… แต่มันสะสมทุกครั้ง
ดังนั้นถ้าวันนี้กำลังล้มอยู่ครับ…
ไม่ต้องรีบลุก ไม่ต้องแกล้งทำเป็นว่าโอเค และไม่ต้องละอายที่รู้สึกแบบนี้
เราคนธรรมดาครับ ล้มได้ เจ็บได้ แต่ก็ลุกขึ้นได้เสมอ
ความธรรมดาของเราไม่ได้อยู่ที่การล้มครับ มันอยู่ที่การลุกขึ้นมาทุกครั้งในแบบที่ตัวเองทำได้ แค่นั้นแหละค รับ ที่ทำให้คนธรรมดาไม่ธรรมดา