ขอให้พบเจอแต่ความโชคดี

จากลาดพร้าว 23 สู่เวียงแหงเชียงใหม่

เมื่อประมาณ 5-6 เดือนก่อน ที่ลาดพร้าวซอย 23 มีพี่คนหนึ่งไร้บ้านมาพักอยู่ที่อาคารตรงข้ามบริษัท ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะถือว่าเป็นภาพที่พบเจอได้ทั่วไปในกรุงเทพ เวลาผ่านไปเจอพี่เขาก็มักจะซื้อของใช้หรือของกินให้เป็นครั้งคราว

ช่วงเวลาหลายเดือนที่เห็นพี่เขาอยู่แบบนั้น ทั้งฝนตก อากาศร้อน จึงเริ่มสงสัยว่าพี่เขาเป็นใคร ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ วันหนึ่งจึงไปถามป้าเนาว์ เจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวประจำที่มักจะแวะไปกินอยู่เสมอ

ระหว่างกินที่ร้าน ก็เห็นพี่คนนั้นเดินไปที่ถังขยะเพื่อหาของกิน ภาพที่เห็นทำให้รู้สึกสะเทือนใจ เลยบอกป้าเนาว์ว่า “แม่ทำก๋วยเตี๋ยวให้เขาเลย หรือเรียกเขามากินเถอะ” ป้าเนาว์ก็เรียกพี่คนนั้นมานั่งกินทันที

วันต่อมา ป้าเนาว์เล่าว่าได้สอบถามพี่คนนั้นแล้ว เขาไม่ได้ตั้งใจมาเป็นคนไร้บ้าน แต่ไม่มีเงินกลับบ้าน บัตรประชาชนก็หาย จึงไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ บ้านจริงๆ อยู่ที่เชียงใหม่ อำเภอเวียงแหง เมื่อรู้เช่นนั้นจึงตั้งใจว่าจะช่วยให้ได้กลับบ้าน

ป้าเนาว์ช่วยบอกให้พี่เขาไปตัดผม ทำบัตรประชาชนใหม่ ค่าใช้จ่ายจัดการให้ เสื้อผ้าและรองเท้าเป็นของที่เตรียมไปให้เอง จากนั้นพาไปซื้อตั๋วรถไฟที่บางซื่อ พร้อมเงินติดตัวสำหรับค่าอาหารและค่ารถ ก่อนขึ้นรถไฟก็บอกพี่เขาว่า “ถึงบ้านแล้ว ถ้ามีโอกาสก็โทรมาบอกกันหน่อยนะ ถ้าไม่มีมือถือก็ลองยืมเพื่อนหรือญาติเอา” พี่เขาพยักหน้าตกลง

วันแรกไม่มีสายโทรศัพท์ วันถัดมาก็ยังไม่มี จึงคิดว่าคงไม่มีโอกาสติดต่อกลับมา แต่ก็เชื่อว่าพี่เขาน่าจะได้กลับเชียงใหม่ซึ่งเป็นบ้านเกิดแล้ว

จนกระทั่งวันที่สาม มีสายโทรเข้ามาจากเบอร์ไม่คุ้น เสียงปลายสายบอกว่า “พี่ครับ ผมถึงบ้านแล้วนะครับ” พี่เขายืมมือถือชาวบ้านโทรมาเพื่อบอกข่าวดี ทำให้รู้สึกโล่งใจที่เขาได้กลับถึงบ้านจริงๆ

พี่คนนี้ชื่อว่า “Happy” ขอให้ต่อไปนี้เจอแต่สิ่งดีๆ เจอแต่คนดีๆ และมีแต่ความสุขสมชื่อครับ

บางครั้งคนเราความรู้พื้นฐานอาจจะไม่เท่ากัน ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นแก้ปัญหาจากตรงไหน ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อ สิ่งไหนที่พอช่วยได้ก็แค่ทำไป แม้มันอาจจะเล็กน้อย แต่ก็อาจเปลี่ยนชีวิตใครบางคนได้จริงๆ #เรื่องราวระหว่างทาง #โอกาสใหม่