หลายครั้งที่ชีวิตเรารู้สึกเหนื่อยล้าและอ่อนแรง แต่การให้เวลาตัวเองพักผ่อนและวางเรื่องหนักๆ ลงบ้าง ถือเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยฟื้นฟูจิตใจให้กลับมาพร้อมสู้ต่อไปได้ จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่า "เดินคนเดียว" หรือ "กินข้าวคนเดียว" ไม่ได้แปลว่าเราต้องรู้สึกโดดเดี่ยวหรือเหงาเลยในทางกลับกัน มันเป็นช่วงเวลาที่เราได้ทบทวนความคิดและเข้าใจตัวเองมากขึ้น สิ่งที่ช่วยได้คือการตั้งใจฟังเสียงหัวใจ ดูแลตัวเองให้ดี และมองทุกความเจ็บปวดหรือเรื่องราวแย่ๆ เป็นบทเรียน ไม่ใช่ภาระ ที่สำคัญคือ อย่าไปแคร์สิ่งที่จะทำให้เสียใจจนเกินไป เพราะความทุกข์ที่เราเผชิญ เป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตที่ผ่านไปได้หากเรารู้จักปล่อยวางและรักษาแผลในใจอย่างแท้จริง เพียงแค่ยอมรับและให้เวลาตัวเองได้ซ่อมแซม ก็จะทำให้เรากลับมายืนอย่างเข้มแข็งได้เหมือนเดิม