ในชีวิตของคนเราทุกคนย่อมต้องเจอกับช่วงเวลาที่ยากลำบาก บางครั้งการขอเวลาลืมถือเป็นขั้นตอนสำคัญในการรักษาความสงบใจ และการให้โอกาสตัวเองได้พักผ่อนจากความทุกข์ใจนั้น จากประสบการณ์ตรง ผมพบว่าการยอมรับความรู้สึกเจ็บปวดเป็นสิ่งแรกที่ควรทำ แทนที่จะพยายามหลีกเลี่ยงหรือบ่ายเบี่ยง อาจเริ่มด้วยการเขียนบันทึกความรู้สึก หรือพูดคุยกับคนที่ไว้ใจ เพื่อระบายและทำความเข้าใจกับตัวเองมากขึ้น นอกจากนี้ การดูแลสุขภาพกายใจควบคู่กันไปอย่างสม่ำเสมอ เช่น การนอนหลับให้เพียงพอ ออกกำลังกายเบาๆ และฝึกฝนสมาธิ จะช่วยให้จิตใจแข็งแรงและพร้อมรับมือกับความเครียด ผมยังค้นพบว่าการตั้งเป้าหมายเล็กๆ ในแต่ละวัน และค่อยๆ ขยับไปข้างหน้า เป็นการจุดประกายความหวังและแรงบันดาลใจให้กับตัวเองได้ดี พยายามให้เวลาได้ลืมอย่างแท้จริง โดยไม่เร่งรีบจนเกินไป เพราะแต่ละคนมีจังหวะของตัวเอง สุดท้าย อย่าลืมว่า "ติดเทรนด์" หรือว่ากระแสในสังคมออนไลน์อาจทำให้เรารู้สึกอัดอั้นหรือต้องเร่งรีบฟื้นฟูใจตามคนอื่น แต่การฟื้นฟูใจที่ยั่งยืนจำเป็นต้องมาจากการดูแลตัวเองอย่างแท้จริงและการให้เวลากับตัวเองอย่างเหมาะสมเท่านั้น