หลังจากที่ตุ้ยนุ้ยเดินทางไปดาวแมวนานถึง 16 วัน ฉันก็ยังคงนึกถึงเขาเสมอ วันที่ผ่านไปทำให้รู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไปในชีวิตประจำวันของฉัน เหมือนกับการนอนโดยไม่มีตุ้ยนุ้ยซึ่งปกติจะนอนอยู่ข้างๆ หรือบางครั้งก็นอนบนหมอนใกล้ๆ หัวฉัน ก่อนหน้านี้ตุ้ยนุ้ยนอนน้อยเป็นปกติอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ยิ่งทำให้คิดถึงความอบอุ่นและความสบายใจที่ตุ้ยนุ้ยเคยให้มากขึ้นทุกวัน ฉันจำได้ว่าเวลานอนตอนกลางคืนบางครั้งก็งงว่าเขายังอยู่ข้างๆ หรือเปล่า เพราะความคุ้นเคยมันชินมากจนลืมไปว่าน้องจากไปแล้ว การอยู่คนเดียวโดยไม่มีแมวที่เรารัก มันทำให้รู้ว่าความผูกพันกับสัตว์เลี้ยงนั้นลึกซึ้งขนาดไหน สำหรับคนที่เป็นทาสแมวอย่างฉัน จะเข้าใจความรู้สึกนี้ดีว่ามันไม่ใช่แค่การเลี้ยงสัตว์ แต่เป็นการสร้างครอบครัวและความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด ฉันพยายามเก็บภาพและความทรงจำดีๆ ของตุ้ยนุ้ยไว้ในใจ เพื่อช่วยบรรเทาความเหงาและคิดถึงในทุกๆ วัน สำหรับคนที่มีทาสแมวเหมือนกัน เคยไหมที่รู้สึกเหมือนมีเพื่อนที่เฝ้าดูแลและเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในช่วงเวลาที่เหนื่อยล้า แม้ว่าตุ้ยนุ้ยจะไปดาวแมวแล้ว แต่ความรักและความทรงจำของน้องจะอยู่กับฉันตลอดไป นี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันอบอุ่นใจและยิ้มได้ในวันที่คิดถึงเขามากที่สุด