ประสบการณ์ส่วนตัวที่อยากจะแบ่งปันเกี่ยวกับแนวคิด ‘มองได้แต่อย่าชอบ’ คือการรู้จักตั้งขอบเขตของความรู้สึกในการใช้งานโซเชียลมีเดีย ซึ่งปัจจุบันการเห็นภาพหรือเนื้อหาที่น่าสนใจมากมายทำให้บางครั้งเรารู้สึกอยากชอบหรือเชื่อมโยงกับสิ่งต่างๆ แต่การควบคุมตัวเองให้ ‘มองได้แต่ไม่ชอบ’ เป็นการฝึกจิตใจเพื่อรักษาสมดุลไม่ให้ตกเป็นทาสของความรู้สึกและความคิดเห็นที่อาจทำให้เครียดหรือวิตกกังวลเกินไป ในชีวิตจริง การนำแนวคิดนี้มาใช้ช่วยให้เรามีพื้นที่ส่วนตัวและความสงบใจมากขึ้น เช่น ไม่จำเป็นต้องกดไลก์ทุกภาพหรือทุกโพสต์ที่เห็น เพราะบางครั้งการไม่ตอบสนองก็หมายถึงการให้เกียรติต่อตัวเอง อีกทั้งยังช่วยลดความกดดันทางสังคมและเปิดโอกาสให้เรามองโลกในมุมที่รอบคอบขึ้น ซึ่งแนวคิดนี้ยังช่วยให้เราเข้าใจตนเองและผู้อื่นมากขึ้น โดยไม่ต้องรีบตัดสินใจหรือแสดงอารมณ์ทันที นอกจากนี้ยังเป็นการสร้างเสริมวินัยในการใช้โซเชียลอย่างมีสติ สร้างความสุขและสุขภาพใจที่ดีขึ้นในยุคที่ข้อมูลข่าวสารและสื่อดิจิทัลไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย จึงอยากแนะนำให้ทุกคนลองฝึกคิดและปฏิบัติตามแนวนี้ดู เพื่อเสริมสร้างความสมดุลในใช้ชีวิตและปกป้องจิตใจจากความเครียดและอารมณ์ด้านลบที่อาจเกิดจากการเสพสื่อออนไลน์มากเกินไป