จากประสบการณ์ตรงที่ได้ผ่านการทำดีต่อผู้อื่นแต่กลับไม่ได้รับการตอบแทนหรือยอมรับอย่างที่คาดหวังเลยนั้น มักทำให้รู้สึกหมดแรงและท้อแท้ใจได้ง่าย ๆ สิ่งที่ผมอยากจะแชร์คือว่าการทำดีนั้นไม่จำเป็นต้องหวังผลตอบแทนจากฝ่ายตรงข้ามเสมอไป เพราะบางครั้งผู้คนอาจมีมุมมองหรือปัญหาส่วนตัวที่ไม่สามารถแสดงความขอบคุณได้อย่างชัดเจน อย่างเช่นในเรื่องราวที่กล่าวถึงการเรียนพยาบาลที่หนักและต้องใช้สมองมาก ซึ่งผู้เล่าเรื่องก็ยังสามารถยิ้มแย้มสดใสได้ แม้มีคนพูดลับหลังอย่างไม่ดี ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้รู้ว่าความสำเร็จและความสุขทางใจนั้นสำคัญกว่าคำพูดของผู้อื่นมาก ในแง่หนึ่ง การเรียนรู้ที่จะภูมิใจกับความสำเร็จของตนเองและเข้าใจถึงความลำบากที่ผ่านมาถือเป็นการให้กำลังใจตัวเองอย่างแท้จริง นอกจากนี้ หากรู้สึกหมดไฟหรือหมดแรง การพักผ่อนสมองและให้เวลาตัวเองได้หายใจบ้างก็เป็นแนวทางที่ดี เพราะนี่คือการรักษาสมดุลของจิตใจและร่างกาย สุดท้าย อยากฝากว่าแม้ว่าจะมีคนที่ไม่เข้ามาสนับสนุนหรือแสดงความรัก แต่เราควรให้คุณค่ากับตัวเองและคนที่รักเราอย่างแท้จริง รู้จักปกป้องหัวใจตัวเองและให้ความสำคัญกับคนที่เห็นคุณค่าในความพยายามของเรา โดยไม่เสียใจเมื่อใครเดินจากไป เพราะเรายังมีตัวเราและครอบครัวที่พร้อมจะก้าวไปด้วยกันอย่างเข้มแข็ง ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ผมเองได้เรียนรู้จากการเผชิญกับสถานการณ์จริง ที่ทำให้รู้ว่าความสุขและความสำเร็จภายในนั้นสำคัญไม่แพ้กับความรักและการยอมรับจากคนรอบข้าง