รีวิวหนังสือ✨ศพปริศนาในห้องสมุด

‘ลองได้ก่อเหตุฆาตกรรมครั้งหนึ่งแล้ว

อีกครั้งก็คงไม่ยากเกินไปหรอกใช่ไหม ครั้งที่สามก็ด้วย’

🔖 ศพปริศนาในห้องสมุด

Agatha Chistie เขียน

ปัทมา อินทรรักษา แปล

สนพ. Words โดย @amarinbooks

Challenge อ่านอกาธาเดือนละเล่ม เดือนนี้มาแล้วจ้า

เลือกเล่มบางมาเลย เพราะเดือนนี้อ่านได้น้อย 🤣

เล่มนี้ตัวเอกจะไม่ใช่ปัวโรต์ แต่เป็น ‘มิสมาร์เปิ้ล’

ซึ่งส่วนตัวรู้สึกว่าพอเปลี่ยนตัวเอก บรรยากาศเล่าก็เปลี่ยน

คนเขียนเดียวกัน ความลุ้น สนุก คาดไม่ถึง ไม่แผ่วว

ปัวโรต์จะมีบรรยากาศแห่งความมั่นๆ มั่นหนวดของนาง

แต่มิสมาร์เปิ้ล เราฟีลแบบไม่ออกตัวแรง แต่รู้หมดล้ะนะ!

📚 มีศพหญิงสาวผมบลอนด์ปริศนา มานอนตุยในบ้าน

ของสามีภรรยาบ้านบันทรี และตุยอยู่ในห้องสมุด

และไม่มีใครรู้จักนางมาก่อน สามีเรียกตำรวจทันที

แต่ภรรยาเรียกมิสมาร์เปิ้ล! 😂

แน่นอนว่ามิสมาร์เปิ้ลก็ไม่รู้จักสาวน้อยคนนี้เช่นกัน

แต่ภรรยาก็ขอเถอะว่ามิสมาร์เปิ้ลต้องสืบให้ได้นะว่าใคร

ไม่งั้นบ้านนี้แย่แน่ เพราะสามีตกเป็นข่าวลือว่าอาจเป็น ฆตก

บทบาทในการสืบที่โดดเด่นในเรื่องส่วนตัวว่าคือตำรวจ

มิสมาร์เปิ้ลจะโผล่มาเสริมๆ หลังจากได้ข้อมูลมากขึ้น

เธอจะมีวิธีปะติดปะต่อความเป็นมาจากเหตุการณ์ต่างๆ

▪️ที่น่าผิดหวังสำหรับเรานักอ่านคือ ห้องสมุด

เวลามีหนังสือเกี่ยวกับห้องสมุด เราจะหวังมากกว่าธรรมดา

ว่าจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง องค์ประกอบคดี มาเกี่ยวโยง

หนังสือเอย นักเขียนเอย ตัวห้องสมุดเองเอย

แต่เล่มนี้ ก็เป็นแค่เพียงสถานที่เกิดเหตุเท่านั้นเอง 🥹

สุดท้ายเรื่องราวโยงไปถึงอีกครอบครัวนึง

ว่าหญิงสาวผู้ตายเข้าไปเกี่ยวข้องนั้น

จะเป็นการต้มตุ๋นอะไรหรือไม่ 💥

มิสมาร์เปิ้ลผู้แนบเนียนไปกับสภาพแวดล้อม

บรรยากาศ ผู้คน ด้วยบุคลิกหญิงสูงวัย ดูจิตใจงาม

คนจึงเปิดใจเล่านี่นั่นโน่นให้เธอฟัง

และนี่ก็คือซิกเนเจอร์ในการไขคดีของมิสมาร์เปิ้ล

เอาตรงๆ ก็ออกจะชอบสไตล์ปัวโรต์มากกว่า 🤣

แต่ก็อ่านงานแม่อกาธาทุกเล่มแน่นอนค๊าฟฟ 😘

#ศพปริศนาในห้องสมุด #agathachristie #รีวิวหนังสือ #อ่านหนังสือ #อ่านตามlemon8

2/24 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมเมื่อตอนที่ผมได้อ่าน ‘ศพปริศนาในห้องสมุด’ ของอกาธา คริสตี้ที่มีตัวเอกคนใหม่อย่างมิสมาร์เปิ้ล ได้ทำให้ผมสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนบรรยากาศของการเล่าเรื่องจากการใช้ปัวโรต์เป็นตัวละครหลัก มาเป็นมิสมาร์เปิ้ลที่ดูเหมือนไม่ใช่ผู้สืบสวนที่สวมบทบาทออกหน้าอย่างชัดเจน แต่กลับสามารถจับประเด็นและเชื่อมโยงเหตุการณ์ต่างๆ ได้อย่างลึกซึ้งและละเอียดอ่อน มิสมาร์เปิ้ล คือหญิงสูงวัยที่มีบุคลิกสงบและใจดี ซึ่งผมคิดว่าเป็นจุดเด่นอย่างมากของเรื่อง เพราะเธอสามารถโน้มน้าวให้คนรอบข้างเปิดเผยความลับ และข้อมูลส่วนตัวมากขึ้นด้วยความน่าเชื่อถือและความอ่อนโยน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฉากที่เธอเสาะหาความจริงเกี่ยวกับศพหญิงสาวผมบลอนด์ปริศนา ที่พบในห้องสมุดบ้านบันทรี สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับคือ ห้องสมุดในเรื่องนี้ทำหน้าที่เป็นเพียงสถานที่เกิดเหตุเท่านั้น ไม่ได้ถูกนำเสนอในมุมมองที่ลึกซึ้งหรือเกี่ยวพันกับคดีมากนัก ซึ่งแตกต่างจากหนังสือแนวสืบสวนที่มักใช้สถานที่สำคัญอย่างห้องสมุดเป็นจังหวะสำคัญของปริศนา แต่การสืบสวนของมิสมาร์เปิ้ลก็ยังคงชวนติดตามเพราะความฉลาดและวิธีคิดแบบเฉพาะตัวของเธอ จากประสบการณ์การอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมชอบความละเอียดในเชิงจิตวิทยาของมิสมาร์เปิ้ล ที่ต่างจากความเด็ดขาดและบุคลิกเฉพาะตัวของปัวโรต์ ผมถือว่าแฟนๆ ของอกาธาควรอ่านเพื่อเปิดมุมมองการสืบสวนในรูปแบบที่หลากหลายและลึกซึ้งขึ้น นอกจากนี้ยังได้เห็นการผสมผสานความคลาสสิกของวรรณกรรมสืบสวนที่ยังคงรักษากลิ่นอายแห่งยุคทองได้อย่างลงตัว สุดท้ายนี้ การที่เรื่องราวโยงไปถึงครอบครัวอื่นๆ และประเด็นการต้มตุ๋นนั้น ทำให้ผมรู้สึกว่าหนังสือไม่ได้จบที่การไขคดีแบบธรรมดา แต่ยังมีการสะท้อนภาพสังคมและความซับซ้อนของมนุษย์ในแบบที่อกาธาสามารถถ่ายทอดได้อย่างชัดเจนและเก๋ไก๋ ผมเองถ้ามีโอกาส เห็นว่าคงต้องติดตามอ่านผลงานของอกาธา คริสตี้ ที่มีตัวละครมิสมาร์เปิ้ลมากขึ้นแน่นอน และขอแนะนำสำหรับใครที่ชื่นชอบวรรณกรรมสืบสวนและต้องการสัมผัสประสบการณ์การอ่านที่อิ่มเอิบใจและท้าทายความคิด