ฉันเดินมา…ไกลเกินกว่าจะหันหลัง
หวังเพียงครั้ง…จะมีใครเห็นหัวใจ
ล้มกี่หน…ก็ซ่อนน้ำตาเอาไว้
เพราะไม่มี…ใครถามว่าเป็นอย่างไร
ทุกเช้าที่ตื่น…เหมือนฝืนลืมตา
ทุกเวลาที่ผ่าน…เหมือนเวลาไม่เคยรอ
ทั้งชีวิต…วิ่งตามเงาและเฝ้าคอย
แต่สุดท้าย…ไม่เคยได้อย่างใจ
หากคืนนี้…พระจันทร์ยังเฝ้ามอง
ช่วยบอกฉันที…ว่าควรไปทางไหน
เหนื่อย…จนหัวใจหมดเรี่ยวแรง
เหนื่อย…จนความหวังหมดสิ้นแสง