จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยไปโรงพยาบาลพบว่าการรอนานและการตรวจที่รวบรัดจริง ๆ ส่งผลต่อความรู้สึกไม่สบายใจ และความมั่นใจในผลการวินิจฉัยของแพทย์อย่างมาก เมื่อได้เรียนรู้ว่า หมอกลุ่มนี้อาจต้องรับผิดชอบตรวจผู้ป่วยถึง 50-70 คนภายใน 1-2 ชั่วโมง โดยแต่ละคนใช้เวลาตรวจเพียง 1-2 นาทีเท่านั้น ทำให้เกิดความเสี่ยงสูงที่จะแพทย์อาจวินิจฉัยผิดพลาด ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการรักษาและสุขภาพของผู้ป่วยได้ อีกทั้งผู้ป่วยหลายคนต้องรอคิวเป็นเวลานาน อาจนานถึงครึ่งวันภายในโรงพยาบาลซึ่งเป็นความท้าทายที่ผู้ป่วยและแพทย์ต้องเผชิญด้วยกันอยู่ในระบบที่คับคั่งเช่นนี้ จากการพูดคุยกับเจ้าหน้าที่พบว่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความตั้งใจของแพทย์ในการตรวจรักษา แต่มาจากวัฒนธรรมและระบบการจัดสรรเวลาที่ยังไม่เอื้อต่อการให้บริการที่เต็มประสิทธิภาพ ระบบไม่ค่อยอนุญาตให้แพทย์เพิ่มเวลาตรวจผู้ป่วยแต่ละราย หากทำเกินกว่าจำนวนนั้นอาจถูกตำหนิหรือวิจารณ์ ซึ่งสร้างความกดดันและอาจกระทบต่อคุณภาพการรักษาโดยรวม โดยส่วนตัวคิดว่าการแก้ไขปัญหานี้ต้องการการปรับปรุงที่รอบด้าน ทั้งการเพิ่มจำนวนเจ้าหน้าที่ที่เพียงพอ การจัดสรรเวลาตรวจที่เหมาะสม รวมถึงการใช้เทคโนโลยีหรือระบบสนับสนุนอื่น ๆ เพื่อให้แพทย์สามารถใช้เวลาทบทวนอาการและวินิจฉัยได้แม่นยำขึ้น นอกจากนี้ การสื่อสารให้ผู้ป่วยเข้าใจถึงภาระงานของหมอและกระบวนการตรวจรักษาที่กำลังเกิดขึ้น จะช่วยให้ผู้ป่วยมีความอดทนและความเข้าใจ มากกว่าจะรู้สึกถูกทอดทิ้งหรือไม่ได้รับการดูแลอย่างเต็มที่ หวังว่าการเล่าประสบการณ์นี้จะกระตุ้นให้ทุกภาคส่วนตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และร่วมมือกันทำให้การรักษาในโรงพยาบาลมีคุณภาพและเหมาะสมกับจำนวนผู้ป่วยที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง