My girlfriend's female friend called my girlfriend darling.

พอเจอคำว่า “ที่รัก” จากเพื่อนผู้หญิงของแฟนในคอมเมนต์หรือแชท มันสะดุ้งจริงนะคะ เหมือนใจมันจะถามอัตโนมัติว่า “นี่เราเป็นแฟนคนนึง…หรือเราเป็นแค่คนที่คบอยู่เฉยๆ” ยิ่งถ้าอีกฝ่ายไม่ได้เรียกคนอื่นแบบนี้ แต่เรียกแฟนเราอยู่คนเดียว มันยิ่งไม่ใช่ที่รักแบบเล่นๆ แล้วค่ะ สิ่งที่เราทำแล้วช่วยได้ (แบบไม่ต้องทำให้เรื่องพัง) คือแยก “ความรู้สึก” ออกจาก “ข้อเท็จจริง” ก่อน เช่น แคป/จำไว้ว่าเขาเรียกแบบนี้กี่ครั้ง เรียกในโพสต์สาธารณะหรือในแชทส่วนตัว ถ้าเป็นโพสต์สาธารณะยังพอมีพื้นที่ให้แก้ แต่ถ้าเป็นทักส่วนตัว “ที่รักกินข้าวยัง” แบบต่อเนื่อง อันนี้ควรคุยจริงจัง เวลาเปิดประเด็นกับแฟน เราพยายามใช้ประโยคแนวนี้ค่ะ - “เราไม่สบายใจกับคำเรียกนี้” (พูดถึงพฤติกรรม ไม่ด่าว่าเพื่อนเขา) - “ขอให้ช่วยตั้งขอบเขตให้หน่อยได้ไหม” - “ถ้าเป็นเราไปเรียกเพื่อนผู้ชายว่าแบบนี้ เธอจะรู้สึกยังไง” มักจะทำให้คุยกันง่ายกว่าไปเริ่มด้วย “เขาจีบเธอแน่ๆ” อีกเรื่องที่ช่วยได้คือ “ตกลงคำเรียกแฟน” ให้ชัดกันไปเลยค่ะ บางคู่ใช้คำหวานในที่ส่วนตัวได้ แต่ในพื้นที่สาธารณะหรือกับเพื่อนให้ใช้คำปกติ เช่น เรียกชื่อ/เรียกเล่นเฉยๆ จะลดโอกาสเกิดความเข้าใจผิดมากๆ (รวมถึงเรื่องตั้งชื่อแฟนในแชทด้วยนะคะ ถ้าแฟนยังตั้งชื่อเพื่อนผู้หญิงเป็นคำหวานๆ อันนี้ก็เป็นสัญญาณให้ถามได้) แล้วเราจะรู้ได้ไงว่าแค่หยอกหรือเริ่มเกินเพื่อน? - เรียกหวาน “เฉพาะ” แฟนเรา แต่ไม่เรียกคนอื่น - ทักบ่อย ถามรายวันแบบแฟน (ไปไหน กินข้าวยัง นอนยัง) - หวงแทน/แซวแรงต่อหน้าคนอื่นจนเราอึดอัด - แฟนเราปกป้องเพื่อนแบบสุดๆ แต่ไม่รับฟังความรู้สึกเรา ถ้าคุยแล้วแฟนรับฟังและช่วยเคลียร์ เช่น ตอบเพื่อนว่า “เรียกชื่อเราดีกว่านะ เดี๋ยวแฟนเราไม่สบายใจ” แบบนี้คือผ่านมากค่ะ แต่ถ้าแฟนบอกว่า “คิดมาก” ตลอด หรือปล่อยให้เกิดซ้ำๆ จนเราเครียด นั่นอาจไม่ใช่แค่เรื่องคำเรียกแล้วค่ะ เป็นเรื่องการให้ความสำคัญและการเคารพความรู้สึกกัน สุดท้ายเราเชื่อว่า ความสัมพันธ์ที่ดีไม่ควรทำให้เรา “ฝืน” ตลอดเวลา ถ้ารู้สึกว่าเริ่มไม่ใช่ละ ลองคุยให้ชัด ตั้งขอบเขตให้เห็นภาพ แล้วดูการกระทำต่อจากนั้นค่ะ