จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยเห็นเหตุการณ์ที่เด็กๆ แกล้งกันในโรงเรียนจนบานปลายไปถึงขั้นที่มีคนได้รับบาดเจ็บ การแกล้งเพื่อนเป็นพฤติกรรมที่มักเกิดขึ้นจากความอยากสนุกหรือท้าทาย แต่ถ้าข้ามเส้นไปจนทำให้ผู้อื่นเกิดอันตราย ความรับผิดชอบต้องมาเป็นอันดับแรกค่ะ กรณีที่เด็กสองคนเอาของเล่นไปทิ้งบนหลังคาและเพื่อนปีนขึ้นไปเก็บจนคิ้วแตก เป็นตัวอย่างที่สะท้อนให้เห็นว่าการแกล้งกันที่ดูเหมือนไม่รุนแรงนั้นสามารถนำไปสู่การบาดเจ็บจริงๆ ได้ และยิ่งถ้าเด็กไม่มีความระมัดระวัง หรือผู้ใหญ่ไม่เข้าแทรกแซง ปัญหานี้ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่ผู้ปกครองควรทำเมื่อรู้ว่าลูกมีพฤติกรรมก้าวร้าวหรือแกล้งคนอื่น คือ การพูดคุยและสอนเรื่องความรับผิดชอบ ชี้ให้เห็นผลกระทบที่ลูกทำกับผู้อื่น และแนะแนวทางการแก้ไขพฤติกรรมอย่างถูกต้อง รวมถึงการติดตามดูแลอย่างต่อเนื่อง ในทางกลับกัน ผู้ที่ถูกแกล้งเองก็ควรได้รับการสนับสนุนทั้งทางด้านจิตใจและความปลอดภัย เพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลักษณะนี้เกิดซ้ำอีก ท้ายสุดแล้ว ความร่วมมือระหว่างโรงเรียน ผู้ปกครอง และเด็กๆ เป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้สภาพแวดล้อมในโรงเรียนเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยและเป็นมิตรกับทุกคนค่ะ